Қисмҳои Суханронӣ дар Русия

Донишҷӯжн аксар вақт савол: «. Чӣ бисёр қисмҳои сухан дар забони русӣ" Ҷавоб аз он ба таври равшан, базӯр мумкин аст: дар мактабҳои гуногун, ки дар бораи равишҳо гуногун асос вуҷуд дорад, ҷудо шумораи гуногуни ин категорияҳо. Барои мисол, равиши морфологӣ АК Polivanova - NN Durnovo шумо имкон медиҳад, ба номи шаш. AM Peshkovski умумии панҷ ҷудо мекунад.

Дар маҷмӯъ, забоншиносон, ки ба масъалаи шумораи қисмҳои суханронии ҷовидонист. Олимон бештар дар омӯзиши забони таъмид, ки аксар вақт онҳо худ савол: «Чӣ гуна нишонаҳои бояд асосии ба таснифи ин категорияҳо бошад». Бисёр назарияи нест, вале ҳеҷ яке аз онҳо яқин аст.

Дар бештар маъмул таснифи аст, дар асоси нишондињандањои морфологӣ ва syntactic. Ин аст, ба сифати асос барои шиносоӣ мактаб бо забони қабул карда мешавад. Дар факултети филологияи омӯзиши ҳамаи равишҳои ба ин савол, ки бо тамоми корҳои забониро бахшида ба ӯ шинос шуд. Дар барномаи таълимии аз суханронии дар забони русӣ дар асоси морфологӣ, грамматикӣ, нақшҳои syntactic онњо муайян карда мешавад. Ин ба ин параметрҳо аст ва барои дар асоси таснифоти.

Ҳамаи қитъаҳои суханронии забони русӣ ба дарсҳо тақсим карда мешавад. обрӯманд:

• назаррас (мустақил) қисмҳои сухан ;

• хизматрасонї;

• interjections.

Мустақил (онҳо notional номида шудаанд), қисмҳои сухан бо забони русӣ ки бо арзиши худ, ҳамеша / таъцирёбанда хусусиятҳои грамматикӣ. Онҳо ҷавоб ба саволҳои мушаххас коммуникативї бори т. E. Оё барои интиќоли иттилоот истифода бурда мешавад. Гурҳи мазкур иборат аст аз ҳама қитъаҳои сухан, ба истиснои вазифаи суханон ва interjections.

Барои идораи касоне ҳастанд, ки ба суханони як арзишҳои nominative нест, ҳастанд, мустақил дар шароити lexical нест. Вазифаи онҳо - изҳори муносибати semantic ва syntactic байни суханони notional, аъзо ё қисмҳои ҷазо. Ин воситаҳои забони грамматикӣ дохил касаба, prepositions, зарраҳои. Дар охирин ба тағйир додани оҳанги паём, ё ташаккули гуногун зарур аст, шаклҳои як калима.

Коммуналӣ (neznamenatelnye) қисмҳои сухан бо забони русӣ доранд, бештар назаррас вақт истифода бурда мешавад, чунки онҳо хеле камтар аст.

Дар охир, ҳастанд interjections нест. Онҳо фақат истифода баён ІН ё ҳиссиёти барои onomatopoeia мебошанд, дошта бошад ва на оёти худ ё худидоракунии аҳамияти. Фарқ худи interjections (Эй кош! Оҳ! Оҳ! Opa!) Slovopodrazhaniya (Woof-woof! Хурӯс!), Substantivized (касоне, ки аз ҷойҳои дигар омада,) як калима ва ё ифодаи бутуни (Wow! Wah! Вуқуи! Падар!).

қитъаҳои зиёд сухан бо забони русӣ ба номиналї ва шифоҳӣ тақсим карда мешавад.

ба қайд гирифта,

• исм. (Модар, падар, krovinushka orgy, қуръа, ором PR.). хусусиятҳои хешанд: нажод, беҳтарин гарифтани ва зинда кардан / иншоотҳои тобеъанд. Барои хусусиятҳои ғайридавлатӣ доимӣ иборатанд аз: рақами (singular, ҷамъ), қобилияти тағйир оид ба ҳолатҳои.

• Adjectives (сурх, қавӣ, далер, ва ғ.) Таъин барои нишонаҳои, ҳастанд, ки танҳо хусусияти доимї: мумкин аст ё сифатї ё хешовандони, ё таъинсозии.

• Дар ададӣ. Нишон медиҳад рақами суратҳисоб ва ё рақами. Вобаста ба ин метавонад миқдорӣ (панҷ, се саду чилу) ё пайдарпаии (дуюм ҳашт hundredth).

• зарф. Ин барои интиқоли хусусият ё давлат амал зарур аст (дур барои муддати дароз, PR.). Он нест, хусусиятњои ноустувор аст, тағйир наёфтааст.

• Дар ьонишин. Худ муҳим нест, балки он метавонад ба ҷои ягон ном бурда мешавад (қисми сухан, он аст, аз тарафи denoted). (I, гӯё, ки касе, касе, кас, ва ғ.) Ифлоскунии ҷонишинҳои хешанд.

Забоншиносон имон, ки қисми шифоҳӣ сухан дар забони русӣ метавонад бевосита ба verbs ва шаклҳои онҳо пешниҳод карда мешаванд: participle, gerund. Баъзе мактабҳои филологӣ назар аз ин гурӯҳи мустақил (мустақил) қисмҳои сухан, ки дигарон аз онҳо занонро ҳамчун алоҳида, шаклҳои феъли махсус.

• ифода додани феъли амали (идора, суруд, Ранг). нишонаҳои доимии он - шакли (суруд-суруд) такрор (шуста-шуста), гузаштан (қобилияти / нотавонӣ дар якчояги бо исм дар ин винителний) conjugation.

• гӯем. Метавонад вуҷуд дошта бошад ё амал (Иҷроиши, ба рангубор карда, Ранг), ва ё аз тарафи ѓайри (инкассатсияшуда, талаффуз).

• gerundive. Ин як аломати аломатњои аст. Оё тағйир дода намешавад, ҳамеша алоқаманд мустанад, зеро он ташриф як амали иловагии он аст, (ё мавзӯъ). (Ман меравам, суруд мехонанд. Ӯ давида буд, медидам).