Шахсе аз феъли - он аст, ки душвор нест, агар шумо назар

Сатҳи шифоҳӣ ва забони хаттӣ омили муҳими расидан ба муваффақият аст. Таҳлили морфологӣ аз мустанад дар ҳама гуна пешниҳоди, ки бар мегирад, як таърифи гендерї, рақам, майл, вақт ва хусусан шахси феъли, ба миён саволҳои бисёр. Дар асл, ки оё он русӣ ё англисӣ аст, ягон ањвол, танҳо хусусияти, ки ба шумо лозим аст, ки дар ёд нест.

Шахсе аз феъли дар Русия

Вақте ки он ба verbs бо забони русӣ меояд, ки мушкилоти асосии рў ба мардуми таҳқиқоти худ - бисёр endings феъл ташаккул меёбад, муайян карда мешавад, аз ҷумла, яке аз се нафар. Дар ҳақиқат, охирин аст, танҳо дар муташанниҷ гузашта ва infinitive муайян карда намешавад.

Шахсе аз феъли ба ьонишин ки бо он аст, омехта ва метавонад ҳамчун ҷамъ ва singular вуҷуд муайян мекунад. Зеро ки возеіият, шумо метавонед онро дар як мизи оддӣ бозӣ:

Дар аксари оддӣ барои дарки - шакли аввал, ки нишон медиҳад, ки раиси амали тасвир вобаста ба дигар. Агар ӯ мегӯяд, «мо», он аст, фаҳмид, ки вай узви ин гурӯҳ, ки мегӯяд, хабари аст. Шахси дуюм аст, истифода бурда мешавад, вақте ки раиси муроҷиат ҳамсӯҳбати худ / мусоҳибони. ҳама чизро дар ин ҳолатҳо шаффоф аст.

Шаклњои якум ва дуюм - шахсӣ, ва сеюм, то қабул, аз ҷумла, ғайришахсӣ ва арзиши. Пас, достони дар шахси сеюм метавонад ба муайян ё шахси номуайяни / ашхос, ва мумкин аст, дар як ҳукми бе мавзӯъ истифода бурда мешавад. Бо дарназардошти ин, метавон ба баҳс бархостанд, ки ин шакли бештар бисёрсола серпањлў ва мураккаб аст.

Шахсе аз феъли дар забони англисӣ

Чуноне ки дар боло дар охири мустанад шарҳ дода шудааст, ки дар забони русӣ метавонад муайян, ки дар он рӯи феъли аст. забони англисӣ гуногун падидомада. Агар ибора барои ба даст овардани феъли мустанад, баъд аз он ғайриимкон аст барои муайян кардани категорияи грамматикӣ (танҳо ба истиснои як қатор ягона шахси сеюм, ки дар он аз хотимаи хос пайдо аст) дода аст.

Муайян кардани шакли феъли имконпазир аст, танҳо бо ҷустуҷӯ дар ьонишин, ки ишора ба он ҳамчун каломи зикри амал дар аксари ҳолатҳо истифода бурда мешавад, дар шакли ҳамин.

Танҳо як чанд verbs аз ин силсилаи мантиқ афтод:

• мешавад (майли);
• ва дигар бояд modals (ҳамеша дар ин шакл истифода бурда мешавад);
• доранд (дар рӯи сеюм шакли).

Бо ду чиз аввал равшан аст, ва феъли хизматрасонӣ бошад, бояд дар алоҳидагӣ васл карда шавад. Агар ошкор ҳузури тавр, аз, ки дар забони русӣ фарқ надорад, қоидаҳои ташаккул чунинанд (дар қавс аз ҷонишинҳои бо феъли аст, ки дар ин шакл истифода мешаванд):

• шахси якум singular - ҳастам (I);
• рақами сеюми singular - (She, Ӯ, ки) аст;
• дар њолатњои дигар мегирад аз шаклҳои феъли шудаанд (Шумо, Мо, ки онҳо).

Дар феъли замони гузаштаро оддӣ «шавад» - ягона ҳамаи verbs англисӣ, ки дар ду шакл сурат мегирад: дар singular «шуд», дар ҷамъ «шуданд».

Ҳамин тавр, консепсияи як мустанад шахси забонҳои русӣ ва хориҷӣ яксон, аммо шакли он бо роҳҳои гуногун ташкил карда мешаванд. Ва танҳо амал имкон медиҳад, ки он барои расидан ба муайян озод хато ва ба сохтани сохтори грамматикӣ дуруст.