Овози фаъол ба забони англисӣ: номуайян, дароз, вақт комил ва хеле дароз-

овози фаъол дар забони англисӣ (дар Русия - воқеӣ) - яке аз он ду гурӯҳ грамматикӣ аст, ки истифода бурда мешавад, вақте ин мавзӯъ иҷрокунандаи амал бар мустанад аст. Ин мафҳум, ки бевосита бо ташаккули вақт бо ёрии махсус вобаста ба шаклҳои аз verbs. Тавре ба овози ѓайри, дар ин ҳолат, дар амал сурат мегирад оид ба ин мавзӯъ ба мустанад.

номуаян

Дар Tenses оддӣ иборатанд аз:

• Содда мазкур (намояндаи раванди ки айни замон рух медиҳад ва ба вақти сухан баста нашудаанд). Дод аз ҷониби пешниҳоди тасдищӣ бояд сохтори истифода баред: | + ибораи дигар як исм ё ьонишин + феъл (-es зеро ки Ӯ, вай, он -s илова).

Ман медонам, ки шумо нахоҳед, ки коре. - Ман медонам, ки шумо нахоҳед, ки коре.
Он монанди Pizza бӯйи. - Он монанди Pizza бӯйи.
Онҳо бояд ба кӯмаки мо! - Онҳо ба кӯмаки мо ниёз!

• Истифода гузашта Simple, мо баён амал, ки дар баъзе нуқтаи ки дар гузашта ба амал омад, ва ин муддат, бар. Ин тарҳ пешниҳод ҳамон тавре ки дар айни замон, танҳо ба илова феъл моҳаи истифодаи -ed ё нодуруст он (дуюм) шакли.

Ман, ки фикри писанд омад. - Ман, ки дар фикри писанд омад.
Дар ин гузориш бадтарин буд. - Дар ин гузориш бадтарин буд.
Ӯ кӯшиш ба забони англисиро меомӯзем. - Вай кӯшиш шуд, ки забони англисиро меомӯзем.

• гаравпулӣ фаъол оянда вақти Simple истифода бурда изҳори он, нияти ё ќарорњои марбут ба оянда. Дархостҳо истифода сохтори зерин омода: а исм ё ьонишин + феъли + + иродаи дигарон каломи.

Вай дертар ба мо ҳамроҳ хоҳад шуд. - Вай баъдтар ба мо ҳамроҳ.
Шумо он ҷо ба дид. - Шумо он ҷо ба дид.
Бародари ту ва ҳамсари ӯ ин квартира зебо ва бароҳат фурӯшанд. - Бародари ту ва ҳамсари ӯ фурӯши ин квартира зебо ва мукаррарот.

Барои муддати дароз

Муттасили муташанниҷ аст, ки дар ин истифода бурда мешавад, ки дар бораи амалиёти дар вақти занг мегӯянд. Гузаштаанд муддати дароз истифода мешаванд дар ҳолате, ки дар он зарурат ба қайд равандҳои, ки дар як муддати муайян дар гузашта сурат гирифт. Истифода аз ояндаи доимї мумкин аст мо дар бораи ин чорабинӣ, ки барои як рӯзи оянда муайян идома хоҳанд гуфт.

ҳамимонон Ӯ интизор аст, ки барои ман ҳоло. - дӯсти ӯ аст, ки ҳоло мунтазири ман.
Ман инро мулоқоти. - Ман як мулоқоти.
Мо мондан дар меҳмонхона. - Мо дар меҳмонхона мебошанд.
фарзандони вай дар бораи бозичаҳои нав гуфтугӯ мекарданд. - кўдакони вай дар бораи бозичаҳои нав гуфтугӯ мекарданд.
Ман мехӯрад охир порае аз торт. - Ман охир порае аз жаьонро хӯрд.
набераҳо онҳо дар саҳни ҳавлӣ бозӣ мекардем. - набераҳо онҳо дар саҳни ҳавлӣ бозӣ.
Шумо бояд дар майдончаҳои ошхона. - Шумо дар бораи майдончаҳои хӯрок.
Ӯ ҳамеша хоҳад интизор маро. - Вай ҳамеша интизор мешавад, барои ман.

овози фаъол дар забони англисӣ маротиба гурӯҳи доимї аз тарафи нақшаи ташкил меёбанд: а исм ё ьонишин + дар шакли дуруст бошад (барои як муддати оянда - хоҳад) + феъл + -ing суханони дигар.

вақт комил

Мазкур комил аст, истифода бурда мешавад, ки дар бораи ба амал кардааст, ки аллакай анҷом гап, вале дар натиҷаи дар айни замон муҳим аст. Гузашта комил ифода санади pluperfect аз ҷониби касе ба як лаҳзаи махсус дар гузашта.

маротиба овози фаъоли гурӯҳи комил доранд, аз тарафи сохтори ташкил меёбанд: субъект (хоҳад - барои оянда) + доранд / кардааст (барои замонӣ - буд) + феъл дар шакли сеюм, ё бо охири калимаҳои дигар -ed +.

Мо касонеро, мушкилоти ҳал кардаанд. - Мо қарор додем, ки ба масъалаи.
Вай ба ман handbag баргардонида мешавад. - Вай ҳамёни ман баргашт.
Ман ба онҳо пайхас кардам! - Ман ба онҳо дидам!
Он зан ташвиш буд. - Ин зан ба ташвиш меовард.
A хаткашон ѕитъаи муҳим таслим карда буданд. - Хакки хоҳад бастаи муҳим таслим.
Ман ба вай нома навиштам, бурдем. - Ман ба вай нома, ки навишта шудааст овард.

Хеле муддати дароз,

Дар комил ба доимї аст, истифода бурда мешавад, вақте ки ҷараёни ки дар гузашта оғоз ва то ҳол идома дорад. овози фаъол дар забони англисӣ гузашта нуқтаҳои комил-дароз ба ин чорабинӣ, ки дар оғоз ва зиёда аз як вақти муайян дар гузашта идома дорад.

Бо мақсади ташкил машқи тасдищӣ бо мазкур комил доимї, ки мо истифода нақшаи зерин: Исм ё ьонишин + доранд / дорад + шуд + феъл хотима -ing + суханони боқимонда.

Ман пинҳон шуд. - Ман пинҳон.
Онҳо хандон шуд кардам. - Онҳо хандон.
Вай ба мехонанд. - Вай аз ҷумла.
ҳамсинфони ман интизор, барои муаллими мо. - ҳамсинфони ман интизори муаллими мо.
Ин мард шуда дар ягон yelling. - Man yelling дар касе.
Онҳо интизор барои муддате. - Мегӯянд, мунтазири барои баъзе вақт.

овози фаъол дар забони англисӣ гузашта комил, муддати дароз аст, мувофиқи сохтори зерин сурат: субъекти + буд, + + шуда феъл + -ing хотима бо суханони дигар.

Ӯ нақл шуда буд, як ҳикояи. - Вай хабари гуфт.
Мо занам омода шудааст, ки ин сухан аз ҳама рӯз. - Мо дар ин суханронии тамоми рӯз омода кардаем.
гурба ман қадам шуда буд, баъзе вақт. - гурба ман барои баъзе вақт мегашт.
ҳамсояҳои шумо seating шуда буд, дар бораи Пилорамма ҳар субҳ дармеоед. - ҳамсояҳо Шумо тамоми субҳ дар Пилорамма нишаст.
Шавҳари ман кӯшиш карда буд, барои муҳофизати маро. - Шавҳари ман кӯшиш шуд, барои ҳифзи маро.
Мо дар атрофи Аврупо сафар карда буд, ки барои ду моҳ гузашта. - Мо ба Аврупо сафар дар ду моҳи гузашта.