Participial

Participial - ин саломатӣ бо суханони вобаста мегардонад. Каломи мумкин аст пас аз он (бо даст муайян Барқияи бародар) , ё пеш аз (ба дуруде салом аз бародараш).

Ҷудогона дар ҳамбастагӣ Гардиши медиҳад маънои бузургтар аз дар сурати риоя алоҳида. Барои муқоиса: нависед дасти expressionless, як номаро хонда буд, осон нест (ба маънои асосӣ аст, ба сабаби пурра) - навишта номаи ҳусни expressionless хонда шуд, кори осон нест, (танҳо таърифи ин ҷо). Агар participial воқеъ дар охири ё оғози ҷазо, ки дар суханронии вай зикр таваққуф интонасия, ва дар шакли хаттӣ - аломати вергул. Дар ҳолати ҷойгиршавии он дар миёнаи як вергул маҳкум шудаанд, оид ба ҳар ду ҷониб ниҳод. Барои мисол: ҷангалҳои, иборат аз булут, даъват groves булут.

Вақте, ки дар қочоқи машғул буд аст, ҷудо нест, он шафати бештар ба исм, ки ба муайян менамояд. Масалан, шумо метавонед муқоиса: узвҳои пӯшонида чуқур пешонии (зикри пайваста) - The пешонии, фаро бо Раайндропс (аксуламали), мебошад. Кадом корҳо, албатта, ва дар semantics ин сохторҳои. Дар сурати аввал, дар изҳороти хонда, бе тадриҷан зиёд кардани овоз, лаҳзае, паст кардани садо, хоси интонасия гардиши. Бинобар ин, оё вергул ва дар шакли хаттӣ таваккал накунем.

Агар шароити шароити вазъият баён ва маънои ҳукми сафед набудани суханони фаҳмондадиҳӣ, онҳо метавонанд нашуда мешавад. Барои мисол: Дар кори ба нақша иҷро дар вақти (ки қаблан изҳор карда шуд).

Он ҳамчунин бояд дар хотир дошт, чунин ҳолатҳо шавад:

1. инқилоби саломатӣ метавонад бо суханоне, ки дар бораи он вобаста аст, ва сар нест, бо sacrament: донишҷӯёни гей, якчанд соат пеш дипломҳо худ дифоъ. Донишҷӯён - дар ин ҷо муайян калима, ва баъд аз вергул.

2. саломатӣ навбати худ метавонад дар назди Иттиҳоди бошад. Дар ин ҳолат, иттиҳодияи аст, ҷудо нест, ба вергул аст, ки дар пеши вай ниҳод. Барои мисол: Пеш аз тиреза Хоби сабзида, blooming барои муддати дароз, ва ҳанӯз blooming савсанҳои нест.

Дар як қатор ҳолатҳо вобаста қочоқи метавонад ҳукми attributive тобеи синоними иваз намояд. Ин рух медиҳад, агар:

далелњои зиёди ҷамъ бо илм, тасдиќи дурустии пиндоштҳо пеш аз ҷониби олими ҷавон гузошта мешаванд: 1. изҳороти хусусияти китоб, ба монанди аст. Истифодаи чунин нодир барои забони шакли замонавӣ аз ҷониби гузаронида, ронда, ҷалб, онро дар як сояе аз solemnity.

2. Иттиҳодияи калимаи «касе» аст, ки дар њукми мураккаб якчанд маротиба такрор мешаванд. Хусусан, вақте ки бандҳои пайваста зертобеи ба якдигар, масалан: Дар нишасти педагогї, ки ба мушкилоти таълим бахшида шуда буд, як қатор ҳисоботҳо, ки намунаҳои истифодаи техникаи муайян дар амал, дармегиронад auditioned шуд. Дар ин ҳолат, иштирок дар қочоқи маводи метавонад иваз ва ҳар яке аз бандҳои, ва ҳамаи.

3. Ин ба аз байн ambiguity, аксаран аз сабаби имконпазир иттиҳодияи таносуби гуногуни калимаи «касе» рух зарур аст. Барои мисол: Дар калимаи дар дар ибораҳои, ки барои истифода таҳлили морфологӣ (вобаста ба semantics пешнињодњо метавонад истифода шавад барои истифода ё истифода бурда мешавад);

4. Вақте ки дода ба brevity баён, бо сабаби ба мулоҳизаҳои stylistic.

Гардиши саломатӣ бартариҳои зиёд дорад. Бо вуҷуди ин, бо истифода аз онҳо, ба шумо лозим аст, ки дар бораи ин набудани ин қисми сухан, он бо сабаби ҷамъшавии шаклҳои моҳаи дар -vshy ва -shy садо хеле хуб ба ёд надорад,.

Дар забони англисӣ аст, низ чунин чизе чун participial мустақил нест. китобҳои ҳунар ва ҳатто камтар - - дар Аммо аз он аст, асосан дар адабиёти махсуси баланд (техникӣ, ҳуқуқӣ), хеле кам пайдо сухани іамсўібат.