Қоидаҳои тасаллӣ «дев» ва «не». тасаллӣ имлои «бе» ва «иблис»

Санҷиши имло префикси un- (беохир), аз сабаби (истифодашуда) сохта шуда буд, (тақсимоти), паст (nis-) vz- (vs-), WHO- (ашё паст) through- (cheres-) он дар ин мақола муҳокима намуданд. Гумон меравад, ки бо ҳарфҳои «в» ва «Z» мо spellings гуногуни morpheme ҳамон. Дар асл, ба монанди «АСТ» ва «берун» доранд, ба ҳамин маъно: ҳаракати берун. Аз ин рӯ, яке аз консол, танҳо ду нафар аз вариантњои он мебошанд.

Дар ќоидаи умумї барои навиштани «з» ва «в» дар префикси

Ҳангоми навиштани «з» ва «в», ки дар он ќоидаи умумї зайл аст: «з» аст, ки дар охири morpheme барои мо ҷолиби диққат навишта шудааст, ки агар консол навбатии ё решаи бо ҳамсадо баён ё бо садонок сар; ва «в» - пеш беовозанд ҳамсадо. Ин формулаи роҳи осонтарини зайл ёд дорад: мехонад, аз занг, ба карон карону. Ҳарчанд ин таҳрири илмӣ нодуруст аст, ки ба истифода мӯҳлати каме, он осон ба ёд, ва ба амал он қулай истифода аст. Ин принсип дар назар, аз ҷумла, дар имлои аз префикси «бе» ва «иблис». Волоияти ба ҳама номбаршуда дар аввали ин мақола morpheme дахл дорад.

Ба ёд оред, ки чӣ consonants кар ва чӣ ном доранд - sonorous

Талаффузи consonants сабаби таѓйирёбанда, маълумот дар қуттиҳои маҷмӯи-боло. [C] пеш аз consonants беовозанд талаффуз ва навишта шудааст: «бо» ва [з] - пеш аз занг, инчунин vowels ва навишта шудааст: «Z». Дар охири қуттии маҷмӯи-боло ё ozvonchaetsya аудио аз тарафи ҳамсоя vowels ё consonants таъсир Ҳайрон.

Шумо метавонед ин қоидаҳо префикси (un- ва беохир) истифода намебаранд, агар шумо намедонед, ки чӣ номаҳои consonants баён шудаанд ва он чиро, - кӯру кар. Бисёре аз имон овардаед, барои мисол, ки «р» ифода садои баён. Ва аз он тасодуф нест, аст. Ӯ дар ҳақиқат Садо дигар consonants беовозанд як каме баландтар, вале он гӯш намекард. consonants баён - "саҳ», «н», «м», «л», «г», «з», «г», «г», «г», «а», «б» мебошад. Каронанд - «в», «з», «ман», «Х», «р», «ҷ», «т», «ба« е »,« н ».

Намунаҳои истифодаи ќоидањои умумї

Намунаҳои ҳастанд, натиҷаи зерин. "Соф" аст, ки бо як «Z» тадбиқ, чунон ки дар ин нома пеш аз садонок аст. «Бефоида» - бо «в», чунон ки дар ҳолати пеш аз он карон аст. "Беист» - «з» навишта аст, аст, пеш аз занги. "Нусха» - «а», ки пеш аз он карон нарасонӣ. "Сухани андаке" - як аст. "Тақсим" - "з" дар ҳолати пеш аз занги. "Overthrows" - як аст.

Дар хотир доред, ки ин суханонро дар шакли хаттӣ, ки аксаран хато кунад: сухани андаке, қувваташро, бераҳм, беҷони, муносибат, ҷаҳонбинии, паноҳи, ispodnizu, sullenly, ба нопадид низ.

Чаро ва кай буд, ин қоида вуҷуд дорад?

Ин умуман аз принсипи хаттӣ овои рух медиҳад. принсипи имлои овои талаб мекунад, ки мутобиқи талаффузи. Албатта, ӯ тобеи аст, ки ба сафед кардани имлои баъзе калимаҳо ва шаклҳои, бияфзояд, таъсис дода, дар иродаи, дар сурати мавҷуд набудани қоидаҳои умумӣ.

Барои нахустин бор қоидаҳои имлои префикси «иблис» ва «не», «насли» ва «вақти» ва дигарон., Дар 1755 дар «грамматикаи Русия" Михаил Ломоносов таҳия қарор доштанд.

Бо вуҷуди ин, Михаил, ки дар кори худ, навишт: «Ман фикр мекунам», яъне тарк озодии интихоби Яке модарӣ. Бале, ва аз он аст, ҳамеша ба ин принсип риоя нест. Аз ин рӯ, одатан наздик дар охири асри 19 як тавсияи мерасад. Тасаллӣ одамон бе ягон қоидаҳои навишта шудааст: «худсарона» шунида шуд. Бо гузашти вақт, буд, анъана, дар худи он ҷо ҳолатҳои stun нависед «в» ва дар ҳолатҳои хамимонон - «з».

Истифодаи консол бо "з» ва «в», дар асри 19

Philologists асри 19 бо рушди қоидаҳои имлои аввал ҷорӣ маҳдудияти зерин: «Замимаҳо chrez- ва un- ҳамеша тавассути навишта шудааст:« з »,« chrezpolosny »,« беандоза »,« Bezpieczne "The дигарон (тақсимоти, WHO-, бо сабаби дар байни дигарон. ) и «мағозаи пеши" бо "ва consonants баён, ва бояд пеш аз беовозанд навишта шудааст" р ":" razskaz »,« даст халос "бозаш худ», «гиря», «омад». Тавре ки шумо мебинед, он табдил ёфтааст хеле душвор аст, вақте ба ёд ва тасаллӣ бояд истифода шавад "Z». Мо дошт, ки ба нависед гуногун аз шунид. Одатан, дар ин embodiment он дер давом накард дароз. Рух дод, дар соли 1918, ислоҳоти забони русӣ хеле содда он.

ислоҳоти Lunacharsky

Зеро, қариб сад сол як баҳсҳои ҷорӣ дар бораи навиштани un- префикс (беохир), дар лаҳзаи Lunacharsky дар соли 1921 ба забони русӣ ҷорӣ префикси нест, "дев». Ин ба он санаде нанависед, тибқи принсипи овои қарор шуд (мехонад, аз занг, ва он карон он карон нарасонӣ). Танҳо як варианти (un-) пеш аз ислоҳоти вуҷуд дошт. Қисми боқимондаи қуттии маҷмӯи-боло, ки дар «р» ва «Z» мерасад, ки дар аксари ҳолатҳо аз ҷониби вақт гирифта барои навиштани роҳе, ки мо ба имрӯз одат шудааст.

Ихтилофҳо он аст, ки беохир пешванд бо ин исм рост аст, ки «иблис». Ҳарифони ислоњоти боварӣ доранд, ки ҷорӣ он ба забони русӣ аз девҳо, ки Албатта Orthodoxy ва тамоми мардуми Русия нобуд иқрор шуда буд. Аз ин рӯ, он ба тағйир додани имлои аз префикси «бе» ва «иблис» зарур аст. Ин қоида, вале кардааст, дар атрофи барои қариб як аср шуд.

Ҳамчунин, дар ин ислоҳоти тағйир ёфта, навиштани дигар қуттии маҷмӯи-боло - through- (cheres-). буд, танҳо як нусхаи он ба ислоҳоти Lunacharsky (акс аз он дар зер нишон дода), ва калимаи «то ҳам ба одамони« ҳамаи он вақт ҳамчун «аз ҳад зиёд» тасвир шудааст.

Таърихи истифодаи un- пешванд ба (беохир)

Барои тафаккури русӣ ба он дар аввал аҷиб буд, ки ин ду имконоти аст пешванди un- ва беохир. Волоияти аст, ки ба азхуд ҳамаи ҳамин хеле зуд. Сабаб ин буд, ки дар Русия, ки дар замони ҷорӣ намудани ислоҳоти «бесавод» буд мебошанд, ки барои аксарияти аҳолии шинос нестанд қоидаҳои имлои шуданд. Одамон вале пас чизе ба кор, балки фақат онҳоро қабул гиред ва қоидаҳои қуттиҳои маҷмӯи-боло беохир ва un-, through- ва cheres- ва дигарон. Бо вуҷуди ин, бисёриҳо дар солҳои оянда, ки имон овардаанд, ки ин азнавсозӣ махсусан тасбеҳ ва ҳамду сано муаррифӣ шуд бадӣ нерӯи аст, ки иблис. Аммо зарбулмасали доно сола, ки шумо метавонед номи худро даъват на аз баланд, дар акси ҳол он ки шуморо хоҳад омад. Дар нафар, ки абадӣ қатъиян ба ин ҳикмат. Вай дар сатҳи бошуурона одат, қурби сухан буд, Баҳси.

Беохир зидди un-

Шояд қадаре ки бештар un- коди пешванд ва беохир ба забони русӣ аст. Одатан, он дар бар мегирад, дучанд истифодаи он, ки ба таври назаррас ба маънои баъзе калимаҳо тағйир медиҳад. Онҳо дар ҳақиқат чунин менамуд, ки ба сар ҳамду нопок, агар ба назар гирем адад зерин cognates мисли dvukorennye: «heartless», «фидокорона», «гунг», «бешарм», «хоркунанда», «бефоида».

Баъзе аз намояндагони насли калонсол ҳам cautiously истифода префикси барои derivation беохир. Дар деҳаи идома гап набераҳо имрӯз бибии: ". Ба вай худро даъват накун аз он кард, гиря накун душворӣ бар сари ӯ»

Баъзеҳо боварӣ доранд, ки таъсири ин суханонро принсипҳои ахлоқӣ пояҳои рӯҳонӣ мерос аз тарафи аҷдодони бизад. Таҳқиқ ва бо префикси кунад беохир маънои бешуурона манфӣ дар ҷони биомӯзанд ва дарїшуда дар луғат. Ҳатто вақте ки ба маънои аслии онҳо эътироф намешавад, ба онҳо ҳам ба тамошобин таъсири онҳо интиқол дода мешавад. Он рӯй берун занҷири парвариши аз таъсири манфии, мепечад ба ҳамаи одамон. Баъзеҳо боварӣ доранд, ки яке аз сабабҳои зӯроварӣ дар қабатҳои гуногуни аҳолӣ аст, маҳз ба un- пешванд ва беохир. Волоияти бояд тағйир, то ки Варианти дуюм тамоман гум шуд, ки онҳо имон оваред.

Каломи-shifters

дар луғати даъват "калимаи-turncoats" Бо ҷорӣ намудани ду вариантро мо манфиатдор дар тасаллӣ morphology забони русӣ ҳастанд, пайдо шуд. Ин аст, яке навишта шудааст, ва дар айни замон дигар, бошуурона ҳамчун сеюм фаҳмида шунид.

Мисоли равшани ки дар он як қоида аст, амалӣ барои навиштани un- префикси (беохир), ки калимаи «озод худойтарсу» буд, ки ба маънои имлои қадим бо забони русӣ надорад, дил, марди бераҳм. Ҳамаи доираи маънои ҳастанд шуд, дуруст - як ҷавоб равшан инкор тасаллӣ додан. Ва дар нусхаи муосири навиштани ин калима аз он табдил ёфтааст "heartless», яъне, ба дев дил, нек ва меҳрубон.

Дар забони мо, бисёр shifters ҷолиб, ки фаро расидани он муайян кардани имлои аз префикси un- (беохир) (умуман вуҷуд имрӯз) вуҷуд доранд. Забоншиносон, ки ин аст, танҳо як бозӣ доир ба суханони як тасодуф. Бо вуҷуди ин, ки баъзе аз ҳамватанони мо майл ба имон овардаанд, ки ин як амали нақшавӣ ба хотири embitter одамон бар зидди ҳамдигар аст. un- ва беохир: онҳо қодир ба дидани Ин суратҳо, ки ба духўра бархоста, вақте ки ду имконоти, ки ҳоло дорад, префикси он ҷо буданд. Волоияти навиштани онро дорад, ба далели он, ки чунин суханони он ҷо бурданд.

"Мекашем» - дар ин ҷо иваз semantic сурб дар сатҳи-бе subconscious инсон як давлат қавӣ ба дев.

«Бефоида» - кӯшиши истода, то ба Ӯ аст, Мутлақо ҳеҷ фоида.

"Далеру ҷасур» - иваз кардани як ҳарф, ки мо дар даъват метарсанд иблис дод суханони қавӣ аст, ки маъно марди ҷасур.

"Наёфаридаӣ," - мо бе ҳадаф ва бе шараф зиндаанд, вале ӯ - ва бахшида, ва ростқавл.

Консепсияи он кас, ки аз сабаби иваз намудани як ҳарф коди чунин шуд, хеле unsightly мегардад. Ва танҳо ба он аст, ки одатан аз навиштани un- префикси муосир (беохир) дар забони русӣ вуҷуд шукр. Он мард бе мақсади дар ҳаёт, беқадр, бе марҳамат ва бе роҳи. Вале шайтон - сахт, роҳи ростқавл, ки дар ин ҷаҳони дигар ва бар мардум ҳукмронӣ хоҳад кард. Пас, хеле муҳим, садои sonorous "з" қудрат бо мардум дар назди "в" аз даст садои заиф, чунон ки баъзе аз ҳамватанони мо.

Баҳсҳо аст, ки одатан навиштани un- префикс (беохир) дар забони русӣ

Волоияти аст, ҳанӯз баъзе шак. Онҳо ба сарчашмаҳои пеш аз инқилобӣ мурољиат намоянд. Дар луғат Dahl (портрет ӯ зер нишон дода шудааст), барои мисол, мо як фарқе байни қоидаҳои қуттиҳои маҷмӯи-боло беохир ва un- нуқтаи славянии анъанавии назари ёфт.

Бо вуҷуди ин, танҳо тафсирро ислоҳ Lunacharskii суханони дорои ҳама луғатномаҳои асри гузашта. Баъзеҳо боварӣ доранд, ки аз он аст, ба таври куллї таѓйир арзиши маҷмӯи онҳо, қабули як нофаҳмӣ ва нофаҳмиҳо ба забони русӣ. Сарнагун навиштани префикси un-, revolutionaries славянии модарӣ таҳриф симои Rusich - қавӣ, шарифи. Пас, оё он дар асл буд, ки мо ҳоло душвор донист. Қоидаҳои тасаллӣ беохир ва un- то ҳол бекор карда нашуда бошад, то ки онҳо доранд, аз паи, ки оё мо ба он монанд ё не. Дар баҳсҳои то имрӯз идома дорад. Дар ҳамин ҳол, дар мактабҳои омӯхта қоидаҳои имлои муосир, аз ҷумла дар мавзӯи «The префикси un- ва беохир дар забони русӣ". Ќоидаи (синфи 5 барои нахустин бор бо ӯ шинос) ҳатман бояд ба хотири нависед оқилона риоя карда шаванд.