Чӣ stylistically суханони ранг? ранги stylistic

Онҳо ба шохаи илм, ки бо тайёр намудани истифодаи гуногуни забони муоширати сару они, инчунин таъмини дониш дар робита бо забони худ, ва мувофиқ маънои онро дорад, ки барои истифодаи он. Ин ба ном «сабки» ва пешгузаштаи худ rhetoric (консепсияи oratory), ки танҳо бо сабки сухан давлатӣ ҳал шуд. Дар сабки илм ҳамаи системаҳои воситаи сухан фаро мегирад. Ин гуна таълимоти робита бо шаклњои самараноки бештари ифодаи фикру ҳиссиёти аст.

Чӣ stylistically суханони ранг?

Онҳо танҳо дар сабки махсус, ба монанди истифода бурда мешавад:

1. луғат илмӣ. Он суханон, ки дар соҳаҳои маориф, илму техника ва технология (мисол, силсила, лазерӣ ва ғайра. D.) истифода бурда мешавад.
2. луѓати сиёсӣ. Дар ин ҷо суханони истифода дар соҳаи иҷтимоӣ ва сиёсӣ (номзад, рисолаи, фикр ва ғайра. Н.) мебошанд.
3. луғат сӯҳбат. Ин аст, бо суханони доранд, ки асосан дар муошират ватанӣ, шифоњї (тасвирҳо калон, ва Inet т. Д) истифода бурда намояндагӣ мекунанд. Ҳамчун як қисми асарҳои санъат он аст, ки барои тавсифи аз аломатҳои асосии истифода бурда мешавад.

Ҷамъбасти то боло, мумкин аст, ки дар ин аст, stylistically суханони рангубор. Ин суханоне, ки аз арзиши иловашуда кардаанд, аниктараш, онҳо объекти даъват ва воқеъ онро ба арзёбии дахлдор (беэътиноӣ, тасдиқ, irony, ва ғайра. P.), Инчунин ІН муайян ба сӯи Ӯ ҳастанд.

Намуди ранги stylistic

Аз ҷумла, ду қисмати:

1. функсионалӣ-ҳадаф ранги stylistic (Рангубор воњидњои алоњидаи як забон), ки ин дар навбати худ, ба се навъи асосї људо кардан:

• сӯҳбат;
• китоб;
• бетараф.

Дар ду намуди аввали мумкин аст:

- шаклҳои грамматикӣ (мисол, шартномаҳои (бетараф) - Созишнома (сӯҳбат);

- як калима (масалан, ба ҷои (бетараф) - ҷойгиршавии (китоб);

- лаҳҷаи (мисол, даст кушоӣ, соқи (сӯҳбат) - барои ором хоб охир (китоби);

- пешниҳодот (масалан, аз сабаби-парвоз ғайридавлатӣ шароити обу ҳаво, парвоз аст, ба таъхир (бетараф) - бо сабаби туман, ман парвоз дур макун (бароед).

2. расо-stylistic ранги арзёбии (на ҳатмӣ ба сабки махсус, ки дар он) дар бар мегирад се навъ:

• кам;
• зиёд;
• бетараф.

Намуна: ҳаёт (бетараф) - zhituha (кам) - ҳаёт (зиёд).

Калимаи бетараф ва stylistically рангубор

луғат stylistically ранга ва бетараф: Дар луғат забони адабӣ метавон ба ду қисмати асосӣ ҷудо мешаванд.

луғат бетараф - суханони доранд, ки ба яке аз сабкҳои мавҷуда сухан баста нест, яъне, онҳо метавонанд дар ҳама гуна системаи сухан истифода маънои онро дорад, зеро онҳо расо ва эмотсионалӣ ранги мебошанд. Вале, ин суханон дорои муродиф stylistic (іамсўібат, китоби vernacular).

Мувофиқи назарияи м V. Lomonosova ( «Се calms»), ҳамаи ин суханони дигар ё сухани баланд захираҳои системаи (мисол, оромишатон ва ватани т. Д) Ё ба паст (мисол, рӯзи дигар, шикам ва м. N ) ..

Дар робита ба ин, нест луғат сухан (gelding хокистарӣ, tsyts ва ғайра ...) ва китоби, ки, дар навбати худ, ба намудҳои зерин тақсим мешаванд:

• бизнес расмӣ (пудратчиён, протокол ва ғайра ...);
• адабиёти луғат (чашм, Нофармон, ва ғайра ...);
• SF (cathetus, рисолаи ва ғайра ...);
• publicistic (кормандони соҳаи, ташаббус ва саҳ ғайра..).

Самтҳои сабки забонӣ

Ду нафари онҳо, аз ҷумла:

• stylistics забон;
• Услуби сухан (stylistics функсионалї).

Самти аввал аст, омӯзиши воситаҳои stylistic нутѕи, грамматикаи ва phraseology ва сохтори stylistic забон.

Дуюм - намудҳои гуногуни сухан ва вобастагии худро ба ҳисоботи гуногун ҳадафҳои.

Stylistics забонї бояд принсипи мунтазам ва фаъолияти дорои инъикос муносибати навъҳои гуногуни суханронии бо мақсади гуфтанд, тобеони худ, шароити алоқа, муносибати муаллиф ва суханронӣ аз тарафи паёми.

аз ҳама муҳим категорияҳои он ба сабки функсионалии (навъњои забони стандартии, ки хизмат ба ҷанбаҳои гуногуни ҳаёти иҷтимоӣ) мебошанд.

Сабкҳои - таркиби гуногуни истифодаи забони дар раванди коммуникатсия. Ҳар воситаҳои сухани системаи аст, аз ҷониби асолати тавсиф захираҳои забонї, инчунин маҷмӯи ягонаи ҳар яки онҳо дигар истифода бурда мешавад.

Бинобар ин, ба харx таърифи кадом як stylistics забонї аст, зарур аст. Ин, пеш аз ҳама, филиали Забоншиносии, ки дар сабкҳои гуногун (забон, сухан, жанр ва ѓайра), меомӯзад. Ҳамчунин мавзӯи таҳқиқоти вай хосиятҳои эмотсионалӣ, расо ва evaluative воњидњои забон дар шароити paradigmatic (дар системаи забон), ва ҷанбаи syntagmatic (дар соҳаҳои гуногуни алоқаи) аст.

Сохтори фасли баррасӣ намудани забоншиносӣ

Дар Услуби забони муосири русӣ иборат аз се қисм иборат аст:

1. сабки аз матн, ки имтиҳон сохтори дохилии худро ва на забони муоширати байни мазмуни (мақсад, мавзӯъ ва ғайра. D.) Бо ифодаи забони.

Зеро ин бахш, аз он муҳим аст, ки ба сохтани матн, њамкории унсурҳои сохтории он, муносибати шакл ва муҳтаво, таъсири ниятҳои коммуникативї муаллиф ва паёми, инчунин таъсири омилҳои бунёдии. Дар маҷмӯъ, нақши назаррас аст, бо дараљаи ошкор намудани вазифаҳои мушаххас коммуникативї бозид.

2. stylistics функсионалӣ аст, дар омӯзиши усулҳои мавҷудаи истифодаи забон дар соҳаҳои махсуси фаъолияти инсон нигаронида шудааст (маъмурӣ, ҳуқуқӣ, илмӣ, иҷтимоию сиёсӣ ва ғайра).

3. Захираҳои сабки (stylistics амалӣ) аст, ки дар таҳқиқоти захираҳои забонї дар робита ба ранги stylistic худ машғул (эмотсионалӣ расо ва функсионалӣ-сабки). Ин имтиҳон ҷанбаҳои робита бо истифодаи воҳидҳои забон ҳамчун воситаи мусоидат ба ифодаи фикру мушаххас, ҳиссиёт ва интиқоли иттилоот.

Ба ибораи дигар, дар сабки забони муосири русӣ, инчунин маданияти сухан ва rhetoric дарс масъалаҳои вобаста ба дараҷаи истифодаи забон ва истифода ва маблаѓњои худро зери муоширати шифоњї. ба манфиати вай дар масъалаи робита бо ба гуногунрангї ва expressiveness сухан.

Ҳамин тавр, deciphering ҳамаи қишрҳои сабки метавон ҳамчун таърифи он ҷамъбаст. Бино ба stylistic Луғати ҳаматарафа забони русӣ, он як филиали Забоншиносии, ки меомӯзад имкониятҳои забони воситаҳои худро баён ва принсипҳои фаъолият дар соҳаҳои мухталифи фаъолияти инсон мебошад.

Мазмуни сабки амалӣ

Аввалан, аз он маълумоти умумӣ дар робита бо сабкҳои забонӣ. Дуюм, stylistics амалӣ мегирад арзёбии ранги эмотсионалӣ расо захираҳои мавҷудаи забон. Сеюм, ин бахш дорои синоними захираҳои забоншиносӣ.

ҷои Марказӣ ба охирин дода, ба тавре ки:

• дар забони аксар нест муродифи мутлақ;
• вариантҳои синоними ҳамеша бояд ба меъёрҳои адабӣ мувофиқ;
• Ин иҷозат муқоисаи муродифи ҳамчун субъекти мавҷудияти онҳо дар як вақт ва дар зери ҳолати эволютсия мекунанд.

Он дар доираи истифодаи амалии захираҳои грамматикӣ ва lexical stylistic забони муҳим аст, низ.

Таърихи таҳаввулоти сабки

Тавре ки зикр шуд, ки пешгузаштаи шакли муосири сабки poetics ва rhetoric қадим ва асримиёнагӣ буданд. илм дар бораи oratory, марказии он аст, ки дар таълимоти Масеҳ оиди ифодаи шифоњї дар асоси интихоби калимаҳо, ибораҳои ва арбобони суханашон машғул - Дар аввал ба сифати илми шеър, ва дуюм зоҳир шуд.

Дар доираи stylistics Русия нақши назаррас барои назарияи сабкҳои аввали Русия олим-табиию М. V. Lomonosova.

Мӯҳлати дар ибтидои асри XIX ба офаридааст. бењтараш кор дар Олмон ошиқона, ва дар миёнаи асри ҳамон, кӯшишҳо сабки сафед илмӣ ( «сабки Фалсафа» Герберт Спенсер (1852) ва Heymann Steinthal (1866).

Асосҳои сабки аз аъмоли А.А. ва A Potebni Veselovsky ( «Аз таърихи epithet») гузошта шуда буданд.

Дар маънои танг бештар (ба монанди ташкили унсурњои забон дар як суханронӣ дар ҳудуди Ҷумҳурии Тоҷикистон morpheme ба тамоми ҳукми), ин филиали забоншиносии Амрико забоншиносии баёниро (40-50-уми. Дар асри XX-ум.) Истифода бурда мешавад.

Ба маънои васеътар, дар сабки аз тарафи муосир матн Забоншиносии англисӣ фаҳмида шуд. Илова бар ин, ин консепсияіо ба монанди дитаргуние ва озодии интихоби шакл ва усулҳои муаллифи матн ва ё сухан сахт риоя карда шуданд алоқаманд бошад, пас вай бештар бо грамматикаи (stylistics матн) муайян карда мешавад.

Тавре ки аз таълимоти матни алоқаманде бо зерсистемаҳои иловагӣ-Номгузории забон ( «рамзи», забони умумӣ, ва ғайра. D.) Style аз тарафи намояндагони мактаби забонї Прага таҳия карда шуд таърихан хеле пештар (30-40-уми асри XX-ум..) Аст. Дар ин ҷо тамоми санади сухан (шифоҳӣ ё хаттӣ) аст, ки дар натиҷаи интихоби ҷониби раиси шаклњои забонї мушаххас аз ҷумла имкониятҳои пеш таъмин забон (грамматикӣ, syntactic, овои, lexical) фаҳмид. Инчунин дар якҷоягӣ он, ки дар доираи санади сухан, албатта, вобаста ба «Функсияи» -и он.

Дар асоси ин намуди таъбири сабки консепсияи «функсионалии» ( «коммуникатсионӣ») тарзи сухан буд. Ин дар консепсияи Чарлз Bally омад: дар забони тамаркузи шаклҳои синоними сершумор доранд, дар якҷоягӣ бо сатрҳои худ, ки яке аз он «замина бетараф» аст, ва дигарон гуногун ранги иловагӣ мебошанд - stylistic.

Меъёрҳои барои арзёбии луғат stylistic

Муҳимтар аз ҳама ду нафар аз онҳо пайдо мешаванд, аз ҷумла:

1. Мавҷудияти ё набудани суханони мутааллиқ ба як сабки функсионалии аз ҷумла забони русӣ.
2. Дар ҳузури ранги эҳсосӣ сухан (имкониятњои расо воњидњои забон).

Ба мафҳуми connotations stylistic

Маънои Stylistic аз калима - молу мулки мӯҳтаво ё шакли садои дар як воҳиди забонї, ки истифодаи он аз як сабки махсуси мањдуд аст. Он дорои номи дигар - дар connotation (connotation).

Бисёр вақт, вақтҳое мешаванд, ки он душвор аст, ки ба фарқ байни маънои stylistic ва lexical воњидњои забон. Масалан, калимаҳои монанди пешонии, ривоҷи ва лабони мафњумњои радиология (қисми косахонаи сар, қисмҳои рӯ, пӯшише аз пӯст-мушакҳо), ва tserkovnoslavyanizmy дахлдор (пешонии, ривоҷи, ва лабҳояшро) мебошанд - «. Манбаи суханони ҳакимонро" "обанбори ақидаҳо»,

Пас, мо гуфта метавонем, ки дар ин ҷо бо connotation маънои lexical аз калима меафзояд. Аммо тафовути semantic embodiments stylistic метавонад њадди (мисол, Breg - Бич, coldness - сард, ва ғайра ...). Дар робита ба ин, мо метавонем, ки арзишҳои хусусияти stylistic истиқлолият интихоб кунед.

ҷузъҳои connotations

Се нафар аз онҳо:

1. Функсионалӣ-сабки. Ин воҳиди забони мансубият ба як сабки махсус муайян мекунад.
2. Эмотсионалӣ баҳо дода мешавад. Ин хусусият муқаррар муносибатҳои нотиқ ба объекти сухан аст.
3. Расо (расо). Вай нишон медиҳад, ки хоҳиши раиси, то ба сухан, "зебо" дар он. expressivity Умумии метавон ҳамчун навсозии шакли дохилии калима (дар робита байни арзиши ва садо) фаҳмид.

Хусусиятҳои stylistic воњидњои забони

Бисёр аз онҳо, вале, қарор кард, ки ҷудо зерин:

• заминаи:

- Функсияи коммуникативї (раванди коммуникатсия);

- маърифатї (раванди фикр).

• ибтидоӣ;
• ҳосилаҳои (қисман).

Хусусиятҳои Stylistic аз суханони (забон) ба се гурӯҳ тақсим кард:

• nominative (нишона зуҳуроти ва объектҳои воқеияти extralinguistic);
• эҳсосӣ (ифодаи муносибати нотиқ ба объекти сухан);
• conative (тамоюли нисбат ба ҳамсӯҳбати).

вазифањои асосї умуман ба мисли забониро умумӣ, ки худ дар ҳама гуна шумораи изҳороти зоҳир (бидуни ишора ба мансубияти stylistic) номида мешавад.

Clichés ва kantselyarizmy

Чӣ суханони stylistically рангубор, ки қаблан мавриди баррасӣ қарор, ҳоло ба маблағи музокирот бо хатогиҳо, ки аз тарафи истифодаи беасоси худ боиси аст. Таваҷҷуҳи хос аст, ки ба пардохт воҳидҳои забон, ки бо сабки расмӣ алоқаманд аст.

унсурҳои он дар stylistically қобили қабул барои онҳо замина, даъват kantselyarizmami дохил ( «Синфи забони русӣ 10"). Қобили ба ёд доред, ки ин мӯҳлат танҳо дар ҳолатҳое, ки онҳо дар сухан мебошад, ки аз ҷониби меъёрҳои ин услуб ба занҷирҳо банд нест истифода бурда ба хадамоти сухан номида мешавад.

Бо kantselyarizmam phraseological ва lexical қабул ба каломи (ибора), ки асосан барои системаи овозӣ агентҳои ранги хос (мисол, барои набудани, агар, ба дастгир ва м. P.). истифодаи онҳо ҳамчун қисми ин сабки онро stylistically understated.

воҳидҳои забон, бо арзиши иловашуда - Қобили ба ёдоварист, ки чунин суханони stylistically рангубор аст.

Таъсири инчунин тарзи расмӣ изҳори истифода clichés (Калидвожаҳои, ки хеле васеъ паҳн қабул кардаед, ва ибораҳое, ки tarnished кардаанд semantics ва эҳсосӣ ҳифзшуда). Барои мисол, дар муддати як қатор заминаҳо, аксаран истифода ибораи «даст бақайдгирии» ( «The тўбро, ки намепарад ба ҳадаф, иҷозат барои истиқомат дар љадвалњои мегирад», «Aphrodite стенди доимии ҷамъоварии осорхона шуд, ба ин васила онро иҷозат барои истиқомати дар шаҳри мо ба ҳузур пазируфт»).

Поятро низ метавонад ҳар гуна аксаран такрор суханронӣ, барои мисол маҷозҳои formulaic (муайян намудани он эътибор рамзӣ онҳо бо сабаби ба истифодаи доимӣ дар сӯҳбат аз даст додаанд) бошад. Бо вуҷуди ин, дар сабки амалии ин мӯҳлат дорад, тафсири танг боз: он аст, изҳори дорои ранги clerical ( «синфи забони русӣ 10") stereotyped.

Суханони имрӯзӣ дар арзиши номуайян, инчунин метавонад ҳамчун clichés амал (масалан, рақами, масъала, љойгир, муайян карда, амалӣ гузаронида алоҳида ва ғайра).

Онҳо бояд аз locales ном (воситаҳои баён доранд, ки ба сухани расониданд, ки дар истифода фарқ сабки журналистӣ).

Инҳо дар бар мегиранд омезиши дорои хусусияти устувор (хадамоти шуѓли ањолї, кормандони бахши давлатӣ, байналхалқӣ кўмаки башардўстона ва ғайра. D.). Онҳо ба таври васеъ аз тарафи журналистон аз сабаби он аст, ки ба он имконнопазир аст, доимо reinvent воситаҳои усулан нав баён истифода бурда мешавад.