Грейс чист? Арзиш ва намунаҳои истифода

Одамон мепурсанд: «Байни он чист?». Азбаски ин ҷаҳон барои аксари ашёи шадид ва беадолатона аст. Бале, ӯ қариб ҳамеша чунин буд. Танҳо Одам ва Ҳавво меваҳои дарахтони биҳиштро меафзуданд, ва мо маҷбурем, ки дар мусибатҳо, маҳрумият ва дардҳо зиндагӣ кунем ва танҳо ба раҳми Худо такя кунем.

Мафҳуми консепсия

Арзиши батарея чунин аст:

1. Нишона, муносибати мотамӣ ба шахс. "Grace" бо мундариҷа бо калимаи "pity" меистад. Рост аст, ки ин тарҷума хусусияти романҳои асри 19, масалан, корҳои Достоевский аст.

2. Байни боварӣ, ихтиёрӣ. Масалан, онҳо мегӯянд, ки: "Гирифтани хубҳо". Акнун ин гуна рӯйдод на он қадар нодир аст, шумо онро ёфтед. Ҳоло онҳо мегӯянд, ки "ба эътимод наздик шавед".

3. Фаҳмост - ҳадяи, неъмат, баракат. Мисоле, ки дар бораи «файзи Худо» болотар аст, барои мисоли ин маънӣ хеле муфид аст. Аз як тараф, шахсе, ки дар ҷаҳони шарир ва хунук метавонад ба меҳрубонии Худо аҳамият диҳад, ва аз ҷониби дигар, некии Худо, мисли одам, тӯҳфа ва баракат аст.

4. «Рӯҳи шумо» - барои он ки онҳо ба асирон ва амлокияҳо муроҷиат мекарданд. Ҳоло ин изҳорот ба ғайр аз дониши оҳангӣ ҷавобгӯ аст. Масалан, Сарвари Иван Петрич, раҳмияти ӯ, музди меҳнати худро баланд бардошт.

5. «Бо файзи шумо». Дар ин ҷо, "марҳамат" бо "иродаи" баробар аст. Ва тааҷҷубовар, вале марҳамат, ки аввалан арзиши хуб дорад, зарбаи эмотсионалӣ аз мусбат ба манфӣ тағйир медиҳад. Масалан, духтари Катя ба синфии худ мегӯяд: «Бо файз шумо, Петров, ман аввалин калимаро бо калимаҳои нангин кашидам, ва баъд баъд аз мактаб ман дар бораи рафтор гап мезадам, ва ҳама чизро ба ман таслим кардед, ман медонам, ки ин Ин калимаҳои пинҳоншуда дар калисо навиштаанд! ".

6. Машқи хубе, ки эҳсосоти мусбӣ, зебо, тендерро меафзояд ва он метавонад як чиз, ё зинда, амали ё амал бошад. Китобҳо фавран, хурд, fluffy ва сӯрохианд, ки бо он ҳама одамон кӯчонида мешаванд, ба истиснои онҳое, ки аллергия доранд.

Пас, мо ба охири рӯйхат расидем ва маънии калимаи «марҳамат» -ро ёфтем. Он рӯй медиҳад, ки беш аз шаши онҳо ҳастанд. Мо минбаъд ҳаракат мекунем.

Ernest Hemingway - нависандаи "ширинтарин"

Номи аҷоиб барои касе, ки офариниши одамро офаридааст, ва он ҳам чунин аст. Ва маълум нест, ки он аз куҷо пайдо шудааст. Аммо агар шумо аломати классикии америкии амрикоӣро дар забони русӣ хонед ва сипас ба забони англисӣ, калимаҳои "зебо" дар версияи русӣ ва хуб дар забони англисӣ, мо бисёр вақт вохӯрем. Гарчанде, ки ҳамаи хатогиҳои тарҷумонҳо бошанд. Аммо, як роҳ ё дигар, Ҳайенгвинг ба Русия калимаи "марҳамат" ва вертолетҳои он ба Россия баргашт. Бинобар ин, зарур аст, ки муаллифи "Хушбахтона ба силоҳ" хонед, то ки зуд ба инсон табдил ёбад. Агар шумо ба баъзе озодӣ иҷозат диҳед, шумо метавонед гӯед, ки марҳамат Ҳакингуву аст.

Миллат ва раҳмдилӣ

Грейс калимаҳои фаъолро тарк мекунад, ва даҳон ба воситаи Веб фаъолона фаъолона ворид шуд. Дар он ҷо гуфтан мумкин аст, ки аз он ҷо ин калима рух дод, ки шубҳае вуҷуд дорад, ки ҳамаи ин таъсири фарҳангии Ҷопон, яъне анимият аст. Дар он ҷо ҳама одамон ба тамошо, бо чеҳраи худ бозӣ мекунанд ва гулӯгиранд: «Кавай!». Ин калима метавонад дар бораи ҳамон тарҷумаи хуби англисӣ - хуб, хуб, тарҷума шавад.

Дуруст аст, ки барои кӯдакони хурдсол, мӯҳрҳо, хӯрокҳои романтикӣ, сеҳру ҷодуҳои шӯришӣ ва трансформатсияҳо «раҳмдилӣ» -ро ҳис мекунанд, ки тамошои зебо, дар муқоиса бо тамоюли умумӣ, на аз ҳама зебо аст.

Аммо чизи асосӣ ин нест, балки он аст, ки барои табобати умумӣ дар бораи мӯҳрҳо, кӯдакон ва муҳаққиқон, одамон маънои мафҳуми «марҳамат» -ро фаромӯш мекунанд. Муайян кардан зарур аст, зеро калима маънои маънидодкуниро дорад, бигзор хонанда аз онҳое, ки мехоҳед, интихоб кунед.