Pleonasm: намуна ва хусусиятҳо

Pleonasm тарғиби махсусе дорад, ки дар он як такрори унсурҳои муайяни маънавӣ мавҷуд аст. Ба ибораи дигар, ифодаҳо метавонанд бо як маънои якчанд шаклҳои забониро дошта бошанд. Ин падида метавонад ҳам дар қисмҳои тарҷумаи матн ё суханронӣ ва ҳам ифодаи забонро дар бар гирад.

Pleonasm, намунаҳои, ки мумкин аст, дар пайдо сухан бароед ҳар рӯз, он татбиқи тамоюли аст, ки ба ихтисор Заметки, ки, дар навбати худ, кӯмак ба бартараф намудани дахолати ба дарки дурусти паём (масалан, садои коммуникативї). Илова бар ин барои пешгирии таъсири манфии pleonasm дахолат ба он воситаҳои алоқа ва stylistic аст Дастгоҳи stylistic суханронии шоирона. Баъзан он anomaly забонї, вақте ки ихтисор аст, ки бо иқтисодиёти рақобат аст, ба воситаи забони. Чунин раъйпурсӣ яктотиология номида мешавад ва дараҷаи сенантӣ ва стилистикии баромадкунандагонро нишон медиҳад. Масалан: посбон як шахсест, ки муҳофизат мекунад, ва амният амнияти меҳнат аст.

Дар сохтори худ рамазонӣ (мисолҳои мазкур инъикос нишон медиҳанд) ин такрори воҳиди нақшаи мундариҷаро, ки бо такрори воҳиди муайяни нақшаи тасвирӣ (нусхабардорӣ, дромология) ё бо истифода аз ҷузъҳои ба ин монанд мутобиқат мекунад (такрори, такрори синоним). Он бо кам кардани нақшаи муҳтаво - ellipse, пешфарз, ё клюл. Аксар вақт раъйпурсӣ такроран такрори номи калима ё мафҳумест, ки тарзи формат ва формулаи калима аст.

Pleonarism ба тарки ҳатмии мунтазам, ки бо системаи забонӣ таҳия карда мешавад, ва ихтиёрӣ, ки аз ҷониби он мутобиқат намекунад. Дар навбати худ, pleonasms омехта ба таври маъмулӣ (муқаррарӣ барои меъёри забони) ва ғайримутамарказ (аз ҷониби баромадкунанда ё навишти бевосита) тақсим карда мешаванд.

Агар мо дар бораи консепсияи «раъйи ҳатмӣ» гап занем, мисолҳои он аллакай дар системаи грамматикӣ мавҷуданд. Онҳо инъикоси баъзе калимаҳои грамматикиро дар охири:

- ҳамоҳангсозии аз endings намудани сифат ва исм: хонаи сурх;

- Калимаҳои грамматикиро пешакӣ ё пешакии фишурро такрор кунед: дохил кардани ҳуҷра;

- Сохтмони грамматикӣ бо такрори дубора: ҳеҷ кас номида намешавад.

Рӯйхати маъхазҳои маъмулӣ ба давраҳои даврӣ ва ифодаҳо, ки аксар вақт дар сӯҳбатҳои резинӣ рӯ ба рӯ шудаанд, иборатанд. Инҳоянд, масалан, ифодаҳо, ба монанди «рафтан», «бо гӯшҳои худ», «орзу кардан дар хоб», «роҳҳо - роҳ» ва ғайра. Аксар вақт ин гурӯҳҳо чунин комбайнҳоро ҳамчун «пурраи пурқувват», «эҳтимол намебинанд», «торикии торик» -ро дар бар мегиранд. Илова бар ин, он метавонад ба якҷоягӣ бо як фабрикаҳо ва номҳои рамзӣ дода шавад: «ба ҳикояҳои аъло», «ғамгинӣ», «ҳаёт барои зиндагӣ».

Паҳншавии ғайримутамарказӣ (мисолҳо: «дар сари шумо дар хотир доред», «бо забони худ гап задан», ва ғайра) барои эҷоди баъзе таъсироти стилистикӣ истифода мешаванд. Ин роҳи роҳ, аксар вақт дар суханронии шеър аст.

Дар ҳолатҳое, ки дар pleonasm аст, ки дар системаи забон дохил намешаванд ва махсусан барои ифодаёбии тасвирӣ офарида мешавад, истифодаи он ҳисобида мешавад, хатои stylistic ва маҳкум кард. Бузургии раъйпурсӣ хусусияти гуфтугӯи шахсе, ки сазовори беҳуқуқ аст, ки дар натиҷаи нокифоя будани воситаҳои забон ё камбизоатии калимаҳо ба миён меояд.