Таҳлили муфассали шеъри Пушкин кард: «Ман шуморо дӯст доштам"

Дар шоир Александр Пушкин Sergeevich касе буд, як фикри таҳлилӣ, вале дилгармии ва дилгармии. Ҳамаи зиёдашро бисьёр худ, дер ё зуд гардад маъруф дар шаҳри Санкт-Петербург ва Маскав, вале, ба шарофати ба эҳтиёткорӣ зани худ - Наталя Nikolaevna, дар бораи оила некӯаҳволии шоир ба овозаҳо ва тахмин дар бораи романҳои ӯ гуногун аст, инъикос намегардад. Александр худ ифтихор пурмуҳаббати ва ҳатто дар 1829 як навъ «рӯйхати Дон Хуан Русия» аз 18 номҳои буд ва бо навиштани онро дар ин албом аз ҷавон Элизабет Ushakova буд, (барои он ки ӯ низ беҷавоб як povolochitsya имконияти дур аз чашмони падараш). Ҷолиб он аст, ки дар ҳамон сол пайдо шеъри ӯ «Ман шуморо дӯст доштам", ки кардааст, то маъруф дар саросари адабиёти рус.

Пешбурди таҳлили шеъри Пушкин кард: «Ман шуморо дӯст доштам", он душвор аст, ки ба дод ҷавоби муайян ба саволи эътибор чӣ "доҳӣ зебоии пок», ки дар асл бахшида шудааст. Ҳамчун womanizer ботаҷриба, Пушкин карда наметавонист, ба сар баробари ду, се, ё ҳатто чанд романҳои бо занони синну соли гуногун ва табақаҳои ҷомеа. Маълум аст, ки дар давраи аз 1828 то 1830gg шоир дилчасп дар бораи овозхони ҷавон, Анна Alekseevna Andro (Дебби Olenina) буд. пиндошта мешавад, ки вай ба шеъри машҳури вай он солҳо бахшида «Чашмони ӯ," "Оё зебоии пеши назари ман суруд не", "Бигзор дили шумо ...» ва «ман шуморо дӯст медорам».

шеъри Пушкин кард: «Ман дӯст доштам шумо» амалигардонии сурудҳое гаҷкоришуда ба кораш ҳиссиёти ошиқона нур. Тањлили шеърҳои Пушкин, «Ман дӯст доштам шумо монанди" нишон медиҳад, ки чӣ тавр қаҳрамон лирикӣ, дӯст медоранд, дурӯғ, мувофиқи шоир, кӯшиш ба мубориза бо оташи худ (такрори секаратаи «Ман шуморо дӯст доштам»), балки мубориза аст, муваффақ нест, ҳарчанд ӯ худам шитоб на ба он иқрор ва танҳо бо сустӣ маслиҳатҳоро «муҳаббат аст, ҳанӯз ҳам, шояд, ҷони ман аст, хомӯш нест» ... эътироф, то боз ҳиссиёти худ, қаҳрамони лирикӣ ба хотир меорад, ва кӯшиш барои нигоҳ доштани ғурур рад маҷрӯҳ худ, хитоб », балки ба он бештар ташвиш нест, "Ва он гоҳ ки ба кам кардани чунин ҳамлаи ногаҳонӣ дар бораи ибораи« Ман намехоҳам, ки туро ғамгин »...

Тањлили шеър «Ман дӯст доштам шумо" нишон медиҳад, ки шоир худро дар давоми навиштани ин порчаи сар эҳсосоти монанд ба қаҳрамони лирикӣ, зеро онҳо ин қадар сахт дар ҳар як хати интиқол дода мешавад. Verse хаттӣ истифода Tetrameters trehstopnogo истифода alliteration дастгоҳи бадеии (такрори садоҳо) оид ба садои "L" (як "маъқул" суханони «муҳаббат», «faded», «ғам», «зиёда аз», «хомӯш» ва ғайра ). Тањлили шеър Пушкин кард: «Ман дӯст доштам шумо" нишон медиҳад, ки истифода аз техникаи мазкур имкон медиҳад, то ки садои ахлоқан оят, мувофиқат, Оҳанги nostalgic умумӣ. Ҳамин тариқ, таҳлили шеъри Пушкин кард: «Ман дӯст доштам шумо монанди" нишон медиҳад, ки чӣ тавр оддӣ ва дар айни замон хеле шоири conveys сояҳои сапедӣ гирифт ва ғаму, ки нишон медиҳад, ки ӯ дар бораи ҳиссиёти дили шикаста хеле хавотир буд.

Дар 1829 дӯст медоранд, Пушкин мепурсад дасти Anny Alekseevny Oleninoy, вале гираду бо падараш ва модари зебо барор. Ба зудӣ баъд аз ин воқеаҳо, чун танҳо дар давоми ду сол дар ҷустуҷӯи сарф «ғизои покиза аз ғизои покиза хурсандӣ намуна," дар 1831 шоир издивоҷ Наталя Goncharova.