Мисли он аст, ташкил ва чаро иншооти мураккаби аст, ки дар забони англисӣ истифода бурда мешавад

Ин мақолаи тасвир мавзӯи хеле мураккаб аст, ки барои онҳое, ки аллакай фаҳмидем, қоидаҳои асосии дорад фикри чӣ гуна ва ҳукми оддӣ, ки infinitive ё иловапулӣ. объекти мураккаб дар забони англисӣ - Ҷуз маҷмӯи мафҳумҳои грамматикӣ боло зикргардида амал намекунад, ба ибораи дигар, он аст, - илова мураккаб, ки аз ҷониби infinitive ташкил карда мешаванд. Биёед як аз наздик дар ин мавзӯъ ва намунаҳои интиқоли. Бодиққат хондани фасли грамматикаи ва пас аз он омад, то бо версияҳои худро аз пешниҳодҳои, ки кӯмак мекунад, ки ба таҳким омӯзиши қонун.

Чунон ки объекти мураккаби ташкил забони англисӣ

Ин гардиши syntactic мегирад қисми номиналӣ, ки мумкин аст аз ҷониби як калима-исм ё ьонишин аст, ки дар сурати таъмин иншооти изҳори - масалан, пас, маро ба ӯ, онҳо, ки ба вай , ба мо ва ғайра, ва дар шакли infinitive феъли. Яъне, ин аст, як тарҳи нақшагии он мумкин аст ба таври зерин ифода:

ьонишин дар мавриди ҳадафи / исм + infinitive

Барои мисол:

• Ман мехоҳам, вай ба ман посух ҳарчи зудтар. - Ман мехоҳам, вай ба ман посух ҳамчунин ҳарчи зудтар.
• Анна фикр хоҳараш дар мактаб. - Анна фикр хоҳараш ба дар карда ба мактаб.
• Ӯ ҳис мекард, ки касе ба ӯ зад. - Ӯ ҳис касе ӯро мезаданд.
• Доктор Томпсон ба ман гуфт, ки ба гирифтани ин доруи барои colds. - доктори Томпсон ба ман гуфт, ки ба гирифтани ин дору зидди хунук.

Ин буданд, намунаҳои иншооти мураккаби, сохтори он аст, ки дар курсив нишон дода шудааст. Дар Русия он аст, ки одатан бо ёрии тарҷума намудани муќаррароти тобеи бо иттифоқҳои касаба », ки« ё », ки». Дар суханронии ӯ кам истифода бурда мешавад, вале дар номаи, истифодаи он маъмул аст.

объекти мураккаб ба забони англисӣ: ашро

Ин тарҳи аст, аксар вақт бо феълҳои дарки визуалӣ ё ҳиссиётӣ, ба монанди мебинанд (барои дидани чизе), шунид (бишнаванд чизе касе), огоҳинома (огоҳинома, эълони мазкур), чунин мешуморанд, (ҳис чизе), истифода бурда мешавад. Ҳамчунин хотир дорем, ки пас аз чунин verbs ҳиссачаи медароварем, таваккал накунем, масалан:

• Ман пай намебаред касе баромадан аз кино. - Ман пай намебаред, ки касе берун аз синамо омад.
• Ман ҳеҷ гоҳ дида, вайро машғули ягон намуди фаъолияти варзиш. - Ман ҳеҷ гоҳ надидаам, ӯро дар варзиш љалб карда мешаванд.
• Онҳо пай вай то мӯъҷизае бар онҳо дод. - Онҳо пай бурд, ки ӯ то мӯъҷизае бар онҳо дод.

Дар хотир доред, инчунин, объекти Маҷмааи дар забони англисӣ бо феълҳои изҳори фаъолияти равонӣ, ба монанди дида бароем (ҳисоб), раъй (машварат), ва ғайра, ки барои мисол истифода бурда мешавад:

• Ҳамаи мо ӯро дида бошанд беақл. - Мо ҳама фикр ў буд, интеллектуалӣ нест.
• Ман интизор ӯ ба ман як-и электронӣ ирсол оянда як соат. - Ман пешбинӣ мекунанд, ки дар як соат вай Маро фиристод паёми почтаи электронӣ.

Қайд кардан дигаре, ки чунин як тарҳи аст, ки бо истифода афзалият verbs чизе, масалан, мехоҳанд, (мехоҳед, чизе), хоіиши (хоҳони чизе), монанди (ба монанди) ва дигарон. Барои мисол:

• Ӯ мехоҳад духтараш мехоҳам ба як модели. - Ӯ боз духтари вай мехоҳам шудан модели.
• Анна ва модари ман намехоҳанд, ки мо рафта Туркия. - Анна ва модари ман намехост, ки мо рафта, ба Туркия.

Ҳамчунин англисӣ объекти мураккаби бояд ҳамеша истифода бурда мешавад, ки агар шумо мехоҳед кунад ҷазо бо verbs бигзор (бигзор), кунад (кунад), қувваи (маҷбур), ӯ ( «бояд»). Ва, даст, ва ва дар ин сохтмон бе "ба" зарраҳо истифода бурда мешавад. Барои мисол:

• Чӣ ба ӯ дар ин кор интихоб, ман дар ҳақиқат дар ҳайрат афтодаед? - Ман дар ҳақиқат фикр чӣ ӯро дар ин кор интихоб кунед?
• Ман умедворам, дастаи мо ширкат доранд, ба имзо чунин шартномаҳо - Ман умедворам, дастаи мо ширкат маҷбур ба имзо ин қарордод.

Ва, ҳамчун истисно, объекти комплекси бо феълҳои истифода бурда эълон (эълон), эълон (эълон), талаффузи (талаффуз). Биёед ба сифати мисол:

• Онҳо эълон Мария Шарапова бошад, ғолиби мусобиқа, ки дар теннис. - Онҳо ғолиби мусобиқаи теннис Мария Шарапова эълон кард.

Тавре ки шумо мебинед, дар ин муомилот, ҳарчанд хеле мушкил ба ҳазм ва мавзӯи бисёр маълумоти хотир, зарур аст, ки ба истифода, вақте ки шумо мехоҳед, ки ба зоҳир дониши аълои забони. Ин аст, низ хуб истифода дар таҳияи мактуб ва муросилот дигар, инчунин барои дуруст фаҳмидани мақолаҳо ва дигар матнҳои.