Ҳосилаҳои аз prepositions ва имлои онњо

Дар пешоянд дар забони русӣ - он қисми сухан, ки бо мақсади изҳори муносибати syntactic аз суханони ё қисмҳои суханронии зарур аст. Он арзиши намоён худро надорад, як қисми ин рӯ, ҳисоб намудани суханрониҳои расмӣ.

Дар забони русӣ ду категория чунин нест, суханони: ғайридавлатӣ ҳосилшуда ва ҳосилшуда prepositions.

Бо пеш аз ҳама равшан аст. Онҳо дар ҷараёни таҳаввулоти забони ташкил карда шуданд, суханони кӯтоҳ, ки онҳоро наметавон бо дигар қисмҳои калом ё нодуруст шубҳа ба онҳо навишт доранд. Онҳо одатан аз як калима иборат аст.

Пешниҳод баҳонаҳои ғайридавлатӣ ҳосилшуда дар сухани мо ҷой гирифтаанд. Барои мисол: ман дар шаш омад. дар ин хона нигоҳ кунед. Ман наметавонам бе ту зиндагӣ мекунанд. Рафтор дар канори. Нутқ дар бораи филми нав.

Ҳосилаҳои аз prepositions дар забони русӣ низ умумӣ, балки муайян ба онҳо, ва, гузашта аз ин, ба имло хеле мураккаб бештар. Дар бораи арзиши онҳо ҳамчунин метавонанд муваққатӣ, фазоии ё сабабњои бошад.

prepositions ҳосилшуда - пешоянд, ки аз қисматҳои дигари суханронии ташкил карда шуданд. арзиш ва назаррас онҳо морфологӣ аломат барои як сабаб ва ё дигар, аз даст танҳо бо наҳвӣ шуданд. Онҳо ҳама вақт бо як парвандаи махсус истифода бурда мешавад. Мӯҳтарам аз қисмҳои муҳими суханронии онҳо метавонанд ба масъалаи истифода баред. Ин аст, мисли ин анҷом дода мешавад.

Дар муқобили хонаи мактаб сохта ман. Сохташуда (дар куҷо?) Дар пеши хона. Калимаи «муқобил» надорад, арзиши intrinsic, дар ин сурат аст, - узр даст.

Ман дар назди мактаби нави зиндагӣ мекунанд. Ман зиндаам (дар куҷо?) Муқобил (чӣ?) Мактаби. Калимаи «муқобил», дар ин ҳолат дорад, маънои lexical худ, балки аз он сабаб он аст, - як зарф.

Ҳосилаҳои prepositions мисли ҳосилшуда, метавонад аз як калима ягонаи (оддӣ) ё якчанд (таркибии) иборат мебошад. Барои мисол: Дар рафти тафтиши маълумоти нав (таркибии) нозил кардем. Азбаски борон бекор рафтор. (Оддӣ).

Ҳосилаҳои метавонад prepositions:

• далолат як давраи муайяни вақт. Офтоб бо қувваи зиёд дар давоми ҳафта аз сиҷҷил. Дар рафти тафтишот аз он ду бор хатогиҳои ҷиддӣ содир. Prepositions »дар давоми» ва «дар доираи лоиҳаи« ишора ба давраи вақт ва танҳо алоҳида навишта шудааст.
• наздик дар арзиши ба пешоянд ғайридавлатӣ ҳосилшуда бо сабаби бошед. Ин бораи баҳона ", зеро" ва пешоянд "дар хотир». "Дар натиҷа" чун баҳона аст, ҳамеша танҳо як калима навишта шудааст. Муқоиса кунед: рафтор сабаби борон бекор карда шуд. Рафтор бекор карда аз сабаби борон.
  Дар пешоянд «дар хотир», ки дар муқоиса бо ин, аст, дар алоҳидагӣ навишта шудааст. Аз бемории худ ӯ ба хона тарк намекунад. (Бо сабаби беморӣ, ӯ аз хона берун рафта, надорад).
• Наздик дар арзиши ба таркиби «сарфи назар». Ин ба ҳосилаи аз пешоянд ишора »сарфи назар аз" аст, ки ҳамеша бо ҳам навишта шудааст. Муқоиса кунед: мо ба ҷангал сарфи назар аз ҳавои рафт. Мо ба ҷангал, новобаста аз ҳаво меравад.
• Истифода бурда мешавад, дар назар дошта баҳонаи "аз". Мо дар бораи дарсҳои иловагӣ розӣ. (Дар бораи синфҳои иловагӣ). Дар пешоянд "дар бораи" аст, ҳамеша бо ҳам навишта шудааст.
• намунаҳои дигар. Ӯ ба Русия ба воситаи ва ба руқӯъ дарафтоду аз камар рафт. Гон (ки чӣ гуна? Чӣ тавр?) Шарофати ва рукўъ. Далели он, ки ба он gerund аст, ки муродифи мегӯянд, шукр - ба мегӯянд раҳмат. Ки руқӯъ мекунанд - ки руқӯъ мекунанд. Blagodrya онҳо ғалаба қарор қабул кард. (Дар робита ба ќабул ....)

Албатта, он ҳама ҳосилаҳои нашудаанд, prepositions, ки дар забони русӣ истифода мешаванд: рӯйхат ин ҷо танҳо як чанд аз пањнгардида.

Бо мақсади ба таври дуруст муайян кардани қисми суханронии калимаи дуруст (ва инчунин барои муайян кардани имлои дурусти он), мумкин аст, ки ба қисмҳои homonymous сухани то муродифи.

Барои мисол. Ман пул дар суратҳисоби бонкӣ гузошт. Дар ин ҳолат ҳисоби - ин қарз, passbook, i.e. Исм. Аз ин рӯ, пешоянд (ба) + исм (ҳисоб) алоҳида навишта шудааст.

Ман дар бораи таъмири розӣ. «Дар бораи" = "дар" (ташкил барои таъмири). Пас аз он ба даст баҳона, он аст, якҷоя навишта шудааст.