Чӣ тавр истифода бурдани феъли дар забони англисӣ бошад,

Дар асри бисту якум, англисӣ яке аз забонҳои одатан бештар истифода бурда дар ҷаҳон, инчунин воситаҳои байналмилалӣ умум эътирофшудаи муошират аст. Бино ба арзёбии гуногун, онҳо худ дар бораи як ва якуним миллиард нафар сокини сайёраи мо. Пас, агар шумо зуд-зуд сафари хориҷа, кор ё ба нақша гирифтани кор дар идораи ширкати байналмилалӣ ва тиҷорат бо ҳамкорони хориҷӣ ё зарурати ба хондани адабиёти дар шакли асл - таълим забони англисӣ барои шумо ҳатмӣ аст. Имрӯз дар бисёре аз усул ва китобҳои дарсӣ, ки мақсади асосии таълими забони ҳарчи зудтар вуҷуд дорад, бахусус аз англисӣ аст, хеле осон ба азхуд, мо танҳо дар асоси мунтазам лозим аст, ба кор дар вожагон ва грамматикаи худро ба ёд artless аст, ки душвор нест. Биёед яке аз мавзӯъҳои асосӣ, аз ҷумла, дида мебароем чӣ аст, феъли дар забони англисӣ, истифодаи он дар шакли хаттӣ ва дар суханронии қабеҳ аст. Бо фаҳмидем фасли маълумоти грамматикӣ, шумо метавонед ба осонӣ ҳукми оддӣ лозим барои муошират кунад. Аз ҳама муҳим, бодиққат мавзӯъ хонда ва таъмини он намунаҳои.

Феъл дар забони англисӣ бошад,

Барои оғоз бо ёд доред, ки шавад, метавонад (одатан дар ин замина он аст, аксар вақт истифода бурда мешавад) ва ё modal semantic дар ёвар феъли. Сарфи назар аз мураккабии ошкор, ба омӯхтани қоидаҳои оддии истифодаи он хеле осон аст. Биё аз ҳолатҳое, ки феъли мекунанд, ки дар забони англисӣ ҳамчун ҳисси хизмат дида мебароем. Якум, дар ин замина, аз он хоҳад буд, ки Русия тачҳизотҳо "бошад», «рух», «макон буд». Зеро ба вобаста карда verbs номунтазам, ки conjugations он гуногун вобаста ба вақт ва ин мавзӯъ, ки бо он шумо истифода аз ин қисми суханронии бошад. Дар ҷадвали зер, ки чӣ тавр ба феъли conjugated ба забони англисӣ бошад, нигаред. Сарфи назар аз миқдори зиёди иттилоот, ин мавзӯъ бояд ба таври дуруст ёд, зеро он як ҷузъи хеле муҳими забони грамматикӣ аст.

Чӣ тавр conjugate феъли бошад

мисол:

Вай дар хонаи модаркалонаш аст. - Ӯ (аст), дар хонаи бибияш.

аст, ягон маълумот дар бораи он вуҷуд дорад. - Дар ин бора аст, иттилоот вуҷуд дорад.

Барои бошад, ба сифати пайванд-феъл амал

феъл грамматикаи забони англисӣ хос дар истифодаи ҳама гуна пешниҳоди аст, ва онро ҳамеша бояд пас аз исм ҷойгир карда мешавад. Дар ин ҳолат, бошад - як пайванди миёни ин мавзӯъ ва номҳои аъзои мустанад. Нигаред ба ҷадвали боло ҷо conjugations он аст, ба таври муфассал дода, зеро дар ин ҷо шакли карда хоҳад оид ба шумораи шахсони ва исм вобаста аст.

мисол:

Ин себ хеле болаззат аст. - Ин себ хеле болаззат аст.

Вай хоҳари калонии вай аст. - Ин хоҳари калонии вай аст.

Имрӯз дар як рӯз сербориш аст. - Имрӯз, дар як рӯз хунуку боронист.

Дар negation аз феъли барои ташкил карда мешавад ва он ба шакли истифода зарраҳо нест, ки пас аз мустанад меояд. Барои мисол:

Мо он ҷо дигар нест. - Мо, дигар нест, (на дар ҷои хеле, ки онҳо пеш аз буданд).

Марям ва Jack мебошанд ҳамсинфони бо ҳамдигар не дигар. - Марям ва Jack ҳамсинфони.

Ҳамчунин, дар баъзе, вале хеле кам ҳолатҳое, ки ба сифати феъли modal ё ба сифати кӯмаки беруна дар ташаккули шакли тӯлонӣ истифода бурда мешавад. Барои мисол:

Вай аст, ки ба вуқӯъ нахустин имтиҳони вай. - Вай рафта воқеъ нахустин имтиҳони ӯ (шакли дар ин ҳолат бояд аз нияти кор чизе аст).

Вай хондани романи. - Вай хондани романи (дар ин ҳолат ба як шакли оддии кӯмак муддати дароз).

verbs Ҷадвали забони англисӣ

Дар ҳар забон, он яке аз қисмҳои муҳими суханронии аст. Мо комилан метавонад ҳар гуна амали бе истифодаи феъли дар ҳукми гузарон нест. Дар забони англисӣ, онҳо метавонанд ба ҳам ҷудо мунтазам ва номунтазам (яъне, касоне, ки дар гузашта муташанниҷ аст, на ин ки бо қоидаҳои ташкил). суфраи онҳо мумкин аст, дар ягон китоби дарсӣ ва ё курси омӯзиши забони ёфт. Акнун биёед дида бароем, ки verbs фаъол бештар дар забони англисӣ. Онҳо тавсия ба ёд. Ин дониш аст, хеле осонтар барои шумо муошират ва хондани мақолаҳо ё бадеӣ.

Азёд рӯйхати verbs, шумо ба осонӣ хоҳад тавонист ба нигоҳ доштани як сӯҳбати оддӣ ё хондани матнҳои адабӣ оддӣ бошанд. Акнун шумо як қадам наздиктар ба осонӣ ба забони англисӣ сухан будан.