Истинодҳои устувори калимаҳо дар забони русӣ ва англисӣ

Калима дар забон дорои маънои луғавии муайяне, ки дар вазъияти муайян ошкор карда мешавад. Бисёр суханҳо танҳо як маънои дигаре пайдо мекунанд, ки бо робитаҳои грамматикӣ ва мантиқӣ бо дигар луғатҳо ворид мешаванд. Ин омилҳои устувори калимаҳо мебошанд, ки дар он сонияҳо, вақте ки якҷоя муттаҳид мешаванд, маънои нави ягонаро ташкил медиҳанд.

Мутобиқати мутобиқати калимаҳо

Калимаҳо дар калимаҳо истисно нестанд, вале бо калимаҳои дигар, ки бо онҳо бояд якҷоя бо грамматикӣ, грамматикӣ ва мантиқӣ ҳамроҳ карда шаванд. Барои мисол, гули калимаи талаб созишнома дар рақам, гендерӣ ва сурати, ки як сифат ё participle бояд гуноњ бошад, ки дар singular ва дар сурати nominative истода: гули ҷангал. Вақте ки ба истифода додани сифат, на хуб дар доираи маънои (гули абрнок), пас халалдор мутобиқати lexical суханони.

Ҷуфти калимаи калидӣ пайвастагии мутлақ мебошад, ки дар он компонентҳо иваз карда намешаванд. Ҳамин тариқ, омезиши офтоб аст »инъикос карда рентгении аз офтоб». Агар шумо яке аз ҷузъи таркиби иваз, он арзиши худро аз даст медиҳад (омезиши як рӯзи офтобӣ, ки харгӯш тарсончакон не пеш аз ин чунин маъно доранд). Дар кӯтоҳ, мутобиқати лексикаи калимаҳо дар изҳороти мӯътадил мутлақ ва анъанавӣ мебошанд.

Мутобиқати мутлақи калимаҳо, яъне semantic, дар ватани забонҳои генетикӣ вобастагӣ дорад. Зеҳнан имконияти истифода бурдани боғи ибора себ ва тафсири хазли аз боғи себ эҳсос мешавад.

Phraseologisms

Суханоне, ки ҷузъҳои алоҳидаи худро талаб мекунанд, бисёр. Ин ба он сабаб аст, ки маҳдудияти мутобиқати калимаи калидӣ ба як муҳити зист дахл дорад - онҳо инъикоси муттасилии калимаҳо мебошанд, ки онҳо ба ибораҳои мухталиф мегӯянд. Ин мафҳуми забони фаронсавизабони Фаронса Чарлз Бэл аст, маънои "ифодаи калима". Дар ҳақиқат, таркиби устувори суханони (лаҳҷаи) аз якчанд ҷузъҳои иборат буда, ҳамчун синоними як калима (аз он ибораи хоси аст): лақабҳои поён - ба ёд, ба фармони оби даҳони - барои то даме, даҳони Худро воз васеи - ҳайрон.

Муҳокимаи забоншиносон

Илме, ки сохтор ва хусусиятҳои лексикологияро таҳқиқ мекунад, ибтидоӣ номида мешавад. Олимон-лингвистҳо саволро аз доираи имконият муҳокима мекунанд. Дар тафсири назариявии воҳидҳои ибтидоӣ тафовут вуҷуд дорад. Дар гурӯҳҳои муайяни забонҳо ҳар як комёбиҳои калони калимаҳое, Нишондиҳии лексикӣ ба мо имкон медиҳад, ки ба ин масъала роҳҳои гуногун ворид шавем. Танҳо комбинатҳои устуворе, ки маънои онро бо тасвир кардани ҷузъҳои алоҳида баррасӣ намекунанд, қисмҳои этикӣ ҳисобида мешаванд. Пас, аз мавқеашон fritters лаҳҷаи ё парвоз дар абрҳо карда наметавонад тавсифи ҳар як калимаро баён карда мешавад. Ҳамгироӣ ва ҳамаҷонибаи тақсимнашаванда маъмулан чунин биноҳо меорад.

Бисёре аз забоншиносон ба ин тааллуқ надорад ибораҳои маҷмӯи суханони, aphorisms, cliches сухан. Онҳо боварӣ доранд, ки қисмҳои ибтидоӣ (комбинатсияи доимӣ) калимаҳоест, ки ба як калима баробаранд.

Сифати Виноградов-Шансский

Виктор Владимирович Виноградов, як мухлиси фарханги русӣ бо номи ҷаҳон, ба таври муфассал мутобиқати калимаҳои калимаҳои русиро тасвир кард ва онҳоро тасниф кард. Дар лаҳҷаи кори худ ба дарз phraseological (воқеан лаҳҷаи) ваҳдати phraseological ва ҷудо таркиби phraseological. Николай Максимович Шансский таснифоти Виноградро васеъ намуда, як гурӯҳ ибораҳои ибтидоӣ менавишт.

Қолин

Як қатор омехтаҳо иборатанд, ки симантҳо танҳо дар пайвасти мушаххас боқӣ мемонанд. Арзиши ҷузъҳои калимаҳо дар ҳама ҳолат намебошанд. Semantics adhesions ҳеҷ гоҳ медонам, мӯъҷизоти, бипартоед поён gauntlet, twiddle, бияфканданд санге ва дигар имконнопазир аст, ки ба шарҳ таъбири ҳар як калима. Мафҳуми ифодаҳо аз фазилати анъанавии муқарраргардида ба даст меояд. Ташкили воҳидҳои энодикӣ раванди тӯлонии таърихӣ, ки дар як забон муайян карда мешавад.

Инъикоси таърихи забон як омили устувори калимаҳо мебошад. Баъзе аз чунин adhesions: он рӯйнокӣ афтода, дом, ки барои ҳосил. Онҳо тарҷума кардан душвор аст, зеро онҳо ба маънои ҳар як калима ноил намешаванд. Метавонед калимаҳоеро тағйир диҳед ва ҷузъҳои алоҳидаро иваз кунед.

Берун овардан

Иттиҳоди фразеологӣ дар муқоиса бо функсия аз ҷузъҳои оддии ҳавасманд иборат аст. Мафҳуми ҷудонопазири онҳо ба мафҳуми мафҳуми яке аз калимаҳо бо маънои тамоми ибтидол асос ёфтааст. Аз лаҳҷаи дафн истеъдоди дар замин аст »беҳуда барбод қуввати худ», мефаҳмонад, Ибораи аст: дафн дар хоки - "пинҳон, пинҳон медоранд». Иттиҳоди фразеологӣ аз фолбин камтар ақида дорад. Берун овардан мумкин аст, ки ягон калимаро иваз кунед. Барои мисол, дар phraseologisms барои даъват бели як бели аст, баъзан аз ҷониби ьонишин иваз: даъват чиз номи худ. Ваҳдати Phraseological даъват лаҳҷаи.

Комбинатҳо

Натиҷаҳои омезиши ибтидоӣ аз арзишҳои ҳамаи ҷузъҳо, ки ифодаи устуворро ташкил медиҳанд, иборатанд. Ҳамзамон, компоненти ройгон ва як пайвастшавӣ дар якҷоягӣ вуҷуд дорад. Маҷмӯи арзишҳое, ки ҳар яки онҳо арзиши ягонаро ифода мекунанд. Барои мисол, аз лаҳҷаи корҳои душмани дар бар мегирад замима ва каломи душмани қасам озодӣ. Инчунин дар sidekick комбинатсияи, мавқеи нозук, талх сард, писханд ва дигарон.

Эълонҳо

Энсиклопедияҳо аз тарафи NM Shansky ҷудо карда шудаанд. Қисмҳои ибтидоӣ аз калимаҳои ройгон иборатанд. Ҳеҷ чизи вобаста нест. Аксар вақт ибораҳои ибтидоӣ ба тамғаҳо, массивҳо, ифодаҳо ва aphorisms монанд мебошанд. Масалан, дӯст барои ҳамаи синну, ҳамаи беҳтарин, то ки мо аз нав ҷавобгӯ, на рӯз бе хати. Дар раванди гуфтугӯй, ифодаҳои ифодаи суханварон аз ҷониби сухангӯш ихтироъ накардаанд, вале аз хотира дода мешаванд.

Phraseologisms English

Фонди фаровони ибораҳои англисӣ, ки садсолаҳо бо қарзҳои зиёд аз лотинӣ, олмонӣ, фаронсавӣ ва испанӣ пур карда шудааст, ба забонҳои мухталиф таваҷҷӯҳ зоҳир мекунанд. Донистани ибтидоии забони хориҷӣ сатҳи сатҳи тарҷумонро нишон медиҳад. Қобилияти баланди чунин мутахассис барои пешгирӣ кардани нодурусти забон мусоидат мекунад.

Компонсаи устувори калимаҳои забони англисӣ аз рӯи гурӯҳбандии VV Vinogradov тақсим карда мешавад. Фазияхри фразеологӣ барои тарҷума душвортар аст, зеро калимаҳое, ки таркиби онро ташкил медиҳанд, вобаста аст. Аҳамияти ин биноҳо аз маънои умумӣ пайравӣ мекунанд. Барои мисол, Русияро ба сатил нест, метавонад аслан ҳамчун аз оuози ва сатил тарҷума карда шавад. Дар ин ҷо калимаи бо пайваст ба якдигар, дод арзиши махсус, ки мумкин тарҷума phraseology Русия даст кушоӣ, соқи.

Якҷоя бо фантазия дар забони англисӣ дар муқоиса бо ифодаи блогунӣ вуҷуд дорад. Масалан, барои нигоҳ доштани саг ва аккос oneself ҳамчун лаҳҷаи аст »кироя барои иҷрои кори мард». Тарҷумаи комбинатсияи ройгони homonymous маънои онро дорад, ки «саге, ки дар оғо дорад, ба ӯ монанд аст». Эътиқоди баланди иттиҳоди ибтидоӣ хусусияти забони англисӣ мебошад.

Компонентҳои фразеологӣ барои иваз кардани яке аз ҷузъҳо иҷозат медиҳанд. Дар таркиби онҳо калимаҳо бо арзиши муайян ва ройгон мавҷуданд. Аз лаҳҷаи дошта фирор танг, имкон хатогц аз як ҷузъи дошта, тарҷума комбинатсияи Русия мӯъҷизаи, наҷот додем. Ин гурӯҳи phraseology осон бештар ба тарҷума, зеро аз дохил комбинатсияи мифология, оятҳо (вазифаи Sisyphean, себ Одам, ва hillesova пошнаи, риштаи Ariadne кард, ки устухони рақобат, ва дигарон).

Маслиҳатҳои англисӣ, калимаҳое, ки маънои маънои аслиро ифода мекунанд, ишора ба ифодаи ифодаи ифодакунӣ. Онҳо аз суханони бо арзишҳои озод иборат буда, вале чун анъана reproducible: бисёре аз мардум бисёр хотир тарҷума ифодаи phraseological Русия чанд нафар, то бисёре аз андешаҳои.

Бунёди фразеологи

Фразеологҳо аз рӯи пайдоиш метавонанд таърихӣ (ибтидоӣ) ва қарзгир бошанд. Peryvami аксаран таркиби устувори суханони бо ҳастанд ҷонишинҳои манфӣ, ки бо archaisms ва historicism. Барои мисол аст, ки чизе барои пӯшонидани нест; Ҳеҷ чиз дар ҳама; Ҳеҷ кас фаромӯш намешавад, ҳеҷ чиз фаромӯш намешавад; Каломи даҳони; Дар оғози табиат; Яке аз ангуштҳо; Барои сохтани пӯчоқӣ; На ғарқ

Қарз аз он иборат аст, ки чунин тарзи устувори калимаҳоеро, ки ба забони форматӣ ворид карда мешаванд, аксар вақт бе тарҷума истифода баранд. Усулҳои кредити воҳиди ибтидоӣ гуногунанд. Мифология, адабиёти қадим, Навиштаҳои Муқаддас, шеърҳои асари адабиёти ҷаҳон ба забонҳои мундариҷаи забони адабӣ оварда шудаанд. Намунаҳои phraseology гирифта аз лотинӣ забони: mater Алма, fixe IDEE, аз як хосаи-а-хосаи. Дар Китоби Муқаддас чунин баён мӯътадил, мисли писари нохалаф, Барраи Худо, ки гург дар либоси меш, дасти бишӯед, ва бисьёри дигарон додем. Аз асарҳои бадеӣ ба фонди phraseological забони русӣ рафт ва баён дар ҳақиқат як писар буд? (Горкий), бародарони мо хурдтар (Esenin), тақсимоти фил (M.Zoshchenko).

Истифодаи қисмҳои ибтидоӣ дар сухан

Сухании сухангӯи, ки ифодаи ифодаи ифодаро васеъ истифода мебарад, овози равшан, зебо ва ифодакунанда. Phraseologisms шиддатнокии инсонро дар калима таъкид намуда, сатҳи таҳсилоти худро нишон медиҳад. Донистани ифтихор ва истифодаи дурусти ифодаҳои ифодаи он дар бораи такмили ихтисоси забон сухан меравад.

Имкониятҳои воҳидҳои ибтидоӣ барои ифодаи тарҷумаи бештар ва тасаввурот аз ҷониби рӯзноманигорон, нависандагон, сиёсатмадорон, дипломатҳо ва намояндагони дигар касбҳо, ки бо фаъолияти муошират ва таъсири ношоиста алоқаманданд, қадр мекунанд. Муаллифон аксар вақт ададҳои ибтидоӣро тағйир медиҳанд, илова кардани ҷузъҳо ба онҳо, аксар вақт epithets, ки тарҷумаи бештар тасвирӣ ва ифодакунандаи ифода мекунад. Мафҳуми комбинатсияи устувори калимаҳо ҳангоми иваз кардани қисми муомилоти боэътимод ба як хусусияти оҳанӣ меорад.

Паҳн кардани қисмҳои ибтидоӣ аз ҷониби халқҳо дар сарлавҳаҳои мақолаҳо, осорҳо, шикоятҳо истифода бурда мешавад. Эзоҳҳои тағирёфта ба гурӯҳҳои алоҳидаи воҳидҳои энодикӣ - муноқишҳо ишора мекунанд.

Луғати фразеологӣ

Ҳангоми истифодаи мутобиқати калимаҳои калимаҳо, ба таври дақиқ фаҳмидани симметрҳои онҳо зарур аст, ки ба аслии аслии стиликӣ мутобиқ бошад. Хатогии ассотсиативии дар соҳаи истифодаи phraseology, нодуруст чун ҷузъи иваз мешавад Paronyms ё калимаи монанд-ҷарангосзанандае (тирамоҳ, дар рӯҳ, на камтар аз ҳисоб Cheshi) номида мешавад, сухан дар бораи таърихи нодонӣ аз забон ва etymology забон. Нодуруст, истифодаи нодурусти ибораҳоро idiomatic куллан маънои сухани тағйир, нодуруст онро хандаовар медиҳад (онҳо суруди Свон худ хатмкунандагон баъди дар охирин сафар месуруд). Луғатҳои фразеологӣ аз чунин хатогӣ канорагирӣ мекунанд. Онҳо тарҷумаи воҳиди ибтидоӣ пешниҳод мекунанд, ки пайдоиш, калимаҳо ва ифодаҳои блогҳо мебошанд. Дар адабиётҳои дуюмдараҷа ва бисёрҷониба тарҷумаи муқоисавӣ дода мешавад.