Ба шамшери Damocles. Маънии phraseologism

Бисёре аз ибораҳое дар забони мо аст, ки аз афсонаҳои қадим, Китоби Муқаддас ё гирифта корҳои адабӣ. Бисёр вақт, бо истифода аз онҳо дар баромади худ, мо дар бораи пайдоиши худ фикр намекунам, гарчанде ки ҳар сазовори диққати таърихи худ ва. Бисёре аз онҳо як қисми ҳаёти ҳаррӯзаи мо, ба монанди шамшер Damocles табдил кардаанд. Арзиши ин ибора ба хатар наздик, ки метавонад дар ҳар лаҳза мезанам, сарфи назар аз пешрафти зоҳирӣ аст.

Ин аз лаҳҷаи аст, ки аз мифология юнонӣ аз "сӯҳбат Tiskulanskih" Cicero гирифта, аз ҷумла. Ба гуфтаи ҳамин манбаъ, дар Шӯрои салтанати юнонӣ он дар дасти Саркузо ҷабборе Диёнисиюси буд. Подшоҳ тамоми фаровон буд, ходимони ҷуръат накард, ӯро нофармонӣ, ва тамоми мардум ҳукмронии як марди худ мақбул нест. Ӯ хӯрд беҳтарин ғизо, бинӯшед нӯшокиҳои хуб аз қадаҳҳову кӯзаҳо тиллоӣ, вақт ва дар бозиҳо ва болонишин сарф мекунанд. Дар қисми ҳаёти ӯ афканда бепарвоёна ва бисёре аз тобеони худ мехост, ки ба ҷои ӯ бошанд.

Ба шамшери Damocles. Арзиши аз ифодаи

Яке аз наздик шоҳ аз дарбориён Damocles буд. Дод пинҳон намедоранд, ҳавасҳо ва ниятҳои худро бичашед зиндагии шоҳона. Диёнисиюси қарор кард, ки ба ӯ биёмузад, ки чӣ бошад ҳоким дар асл, ин аст, ки бори масъулияти шоҳона ва дар тарси зиндагӣ мекунанд, фикр дар бораи имконияти иваз кардани наздик.

Нишаста бар тахти Damocles, ки ҷаббори азоб тобеъон ба Ӯ дар ҳар чиз гӯш unquestioningly гузаронидани ягон фармоиш ва расонидани аъло сазовори подшоҳ. Мӯъмин худро хушбахттарин аз одамиён, Damocles буду боши муваққатии худ дар ҷои подшоҳ бо арзиши номиналиаш гирифт. Ин ба вай чунин менамуд, ки ӯ дар болои ҷаҳон аст. Ногаҳон нишаста бар тахт, дид, овезон болои сари худ шамшер horsehair борик. Ӯст, ки аз нӯги боздошта шуд ва метавонад мешикананд, номӯътадили он дар вақти дилхоҳ.

Ин Қиссаи пайдоиши phraseologism монанди шамшери Damocles баён мекунад. Маънии он аст, ки ба пешгирии хатари, ки ногаҳон рӯй вақте ки тафсири нодуруст аз вазъи. Дарки таҳдиди хеле наздик аз Damocles баргашт дарки воқеият, ки аз ӯ мехост, ки ба он рӯй мегардонанд.

Чӣ Диёнисиюси гирифтааст, хеле равшан нишон дод, ки аз ашроф, ки ҳеҷ хушбахт вуҷуд дорад, агар чунин шахс бар симчӯби «шамшери Damocles». Арзиши ин ибора аст, ки дар маънои рамзӣ истифода бурда мешавад, ба таҳдиди мавҷуда ва эҳсоси хатари мунтазам бо оромии зоҳирӣ, дахл дорад.

Шахсоне, ки бо якдигар муошират, аксаран бо истифода аз лаҳҷаи суханронии худ, ки ба таври мухтасар, вале хеле аниқ тасвир вазъият. Дар забони русӣ аст, ки шумораи зиёди ибораҳои winged ва ибораҳое, ки кунад сухани мо мухтасар, вале хушк нест. Арзиши маҷмӯи ибораҳои аст, ки ба додани суханронии эҳсосӣ ва ба таври назаррас баланд бардоштани ба маънои ин суханонро. Онҳо тақсимнашаванда буда, маънои танҳо вақте ки онҳо дуруст истифода бурда мешаванд.

Арзиши ибораҳои маҷмӯи доранд, аз суханони маънои инфиродӣ ворид карда, дар таркиби худ иборат нест, ва намояндагӣ њарбии lexical ягонаи. Онҳо иваз намудани калимаҳо ё ҷойиввазкуниро имкон намедиҳад. Барои мисол, агар ибораи «шамшери Damocles» (маънояш phraseologism мо аллакай медонед), истифода дар роҳи гуногун, масалан, «шамшери Damocles», маънои худро гум карда мешавад. Тааҷҷубовар нест, ки ин таркиби шудаанд мӯътадил номида мешавад. Хусусияти муҳими phraseology қобилияти онҳо оид ба таври мухтасар тавсиф кардани рафторе, вазъият ё давлат равонии аст.

Суханҳои мо рангину бештар мегардад, ки агар мо ба истифода ибораҳои «winged». Барои мисол, агар ки мо истифода ибораи «шамшери Damocles» (маънояш phraseologism - як хатари имконпазир), он хоҳад буд, фавран равшан, ки дар шукуфоии ошкор пинҳон хатари воқеӣ, ки метавонад дар њар рўз ба пешгирии ором ва мавҷудияти буданро.