Зарраҳо Smyslovye. хусусиятҳои худ

Дар ин мақола мо ба шумо бо зарраҳои semantic муаррифӣ намоянд. Ба мо бигӯй, ки чӣ онҳо, чӣ гуна нақш мекунад. Мо баъзе намунаҳои ҳукмҳои дорои зарраҳои semantic дод. Дида мебароем, ки гурӯҳҳои мухталифи зарраҳои маънои ҳар як аз онҳо фаҳмонед. Омӯзед, ба онҳо фарқ аз homonymous ва дигар суханони

Муносибат бо зарраҳо

Барои ҳамин, биёед оғоз. Дар зарра як қисми суханронии расмӣ, ки метавонад ба нозукиҳои эҳсосӣ кунад ва хизмат ба ташаккули шаклҳои махсуси сухан аст. Дар зарраҳо тағйир нест, аст, ҳукми нест. Дар забони русӣ ҳастанд, аз зарраҳои зиёд нест. ҳастанд, нест талаботи равшан барои memorization онҳо нест. Он бояд ба онҳо дида мешавад, дар матн ва фарқ аз хизмати дигар homonymous сухан ва суханони (мисол adverbs) бошад.

Зарраҳо ва homonyms

Хотир оваред, ки homonyms суханоне, ки айнан дар имлои ва дар садои монанд, балки дар маънои гуногун мебошанд номида мешавад. (Аз тарафи хаво феъли) камон (силоҳ) ва пиёз (ниҳол), Хосаӣ (даравидани) ва Хосаӣ (мӯй аз пашми), шамшерҳои (аз ҷамъ шамшер калимаи) ва шамшери: Дар ин ҷо чанд намуна оддӣ мебошанд.

Ин муҳим ба ёд барои дидани зарраҳо дар матн аст, наметавонад онҳоро фарқ аз дигар шавад. Мо чанд мисол дод.

Бигзор он умеди тарки тарки, ва ӯ хоҳад бисёр барои шумо бикунам.

Дар робита ба ин, калимаи омада аст, ки зарра ва шакли феъли нест, ки бидиҳам.

Ва акнун биёед ба қаиқ худ поён дарё.

Ҳамчунин бигзор сухани метавонад як зарра нест, як калима нест, аст, дар шакли феъл ба бигзор.

Нақши зарраҳои дар пешниҳоди

маънои зарра чист? Барои таҳвил ба маънои иловагӣ. Ҳамчунин, ин унсурҳои semantic вуҷуд изҳори муносибати мавзӯъ сухан мегуфт, тақвияти эҳсосоти худ, дар ҳукми апостроф зарурӣ ташкил шаванд. Мо намунаҳои унсурҳои semantic дод.

• Вай омад.
• Оё вай меоянд?
• Ин душвор меояд.
• Пас аз вай омад?

унсурҳои Semantic дар ин ҳукмҳои илова Сояҳои, чунон ки аз мисолҳои дар боло дида.

Гурӯҳҳои аз зарраҳои ва арзиши

Фарқ гурўњњои зерин: зарраҳо маънои, ки таъкид emotionality гуфт: (дар бораи ин ҷо), modal (инчунин, ҳа) ва ташаккули зарраҳо, ки дар навбати худ барои ташаккули шаклҳои мушаххаси суханони метавонад маънои гуногун грамматикӣ мерасонам (ҳарчанд, ҳа) зарур мебошанд.

Пардохти таваҷҷуҳи хоса ба зарраҳои semantic.

Арзиши унсурҳои semantic аст, ки онҳо метавонанд барои баланд бардоштани нишон маънои чӣ гуфта буд. Онҳо ба гурӯҳҳои зерин тақсим мешавад:

1. Demonstrative (ғолиб дар ин ҷо, то ки он дар аст).

Ин намунаи ки дар њукм аст.

• Ин чӣ тавр мо ба даст натиҷаи ки дер боз интизораш кори мо.
• Ин маҳз ҳамон чизест ман мехостам, ки мегӯянд.
• Ин аст, ки беҳтарин рӯз дар ҳаёти ман.
• Ин яке аз косаи Ман биёед.

2. Secretory ва маҳдудкунандаи (танҳо, танҳо, танҳо, танҳо, танҳо). Барои мисол:

• Танҳо шумо метавонед барои фаҳмидани ҷараёни фикрҳои ман хоҳад буд.
• Сафари мо фаромӯшнашаванда буд.
• Танҳо як сатри каме пурра расм умумии.

3. Таќвияти (ҳатто бештар, ҳатто, танҳо, аз тарафи рост). Дар ин ҷо чанд намуна оварда мешавад.

• ахбор Танҳо олиҷаноб.
• Ҳатто шамоли сахт кард Кайфияти ман ғорат нест.
• Бисёр сол зиёда аз ман бошад, барои баргаштан ба меҳмонони худ.

4. attributive-тахассусӣ (Ин аст, танҳо, инчунин, қариб). Дар ин ҷо намунаҳои ӯҳда имконпазир аст.

• Ин аст, аз ин гулҳои зебо буданд.
• Танҳо дар сурати дар ин ҳалкунанда нишон дод.
• Одамон эҳтиром Basil садоқат аст.

5. Саволи (дар ҳақиқат, аст, ки оё, eh).

• Оё натиҷаи кори худ аст, сафед нест?
• Чӣ тавр шумо метавонед бошад, то бемасъулият?
• Кӣ метавонад шуморо аз ёд бурдаем?
• Оё оина гунаҳкор, агар чеҳраи каҷравӣ водоред аст? (Масали).

6. манфии (не, не, ҳаргиз, ба ҳеҷ ваҷҳ, надорад).

• Ин лозим набуд, ки ба ман навиштани нома.
• Дур будан намунаи манфии бисёре аз натиҷаҳои ин кор.
• Онҳо дур аз мизу онҳо дар trenches яхкардашуда буданд, ва.

7. Exclamatory (он чӣ, ва, чунон ки а).

• Чӣ ҷаҳон олиҷаноб!
• Чӣ зебоӣ ба ин мусиқии!
• Хуб, шумо маро ба ҳайрат овард!
• Чӣ мӯъҷиза ба ин афсонаҳои!
• Тавре ки аз ҳавои тоза аст!

8. Аз арзиши шак (базӯр, душвор аст, ки гӯё).

• Аз эҳтимол дур аст, ки мо барои истироҳат дар моҳи август рафт.
• Ба вуқӯъ матоъ кофӣ ба бурида даъвои.
• Шумо бад гумонбар кардаанд.

зарраҳо, бар хилофи дигар. Қобилияти онҳоро пайдо дар матн. намунаи

Ин муҳим аст, то тавонанд ба фарқ унсурҳои semantic аз қисматҳои дигари суханронии аст. Барои ин, мо бояд дар хотир, ки ба он имконнопазир аст, ба савол. Ин фарқи асосии байни онҳо ва adverbs аст. Лекин, мо бояд аҳамияти унсурҳои semantic аз ҳад, инчунин мо бояд фаромӯш накунем, ки истифодаи аз ҳад зиёди зарраҳои боиси зиёноварро сухан, ки муҳим аст, аз даст додани маънои он.

Пас, мо намунаҳои зарраҳои маъно дар ҳукмҳои дод.

Ӯ ба самти табдил ва рост омад. як савол бевосита ба каломи. Ман рафта (ба куҷо?) Рост. Рост - ин зарф аст, ки дар ин ҳукм, ки ин калима метавонад мепурсанд.

Ин ҳуқуқ барои мӯъҷиза аст! Дар пешниҳоди ба гузошта суханони саволи дуруст аст, имкон надорад, бинобар ин, дар ин ҳукм, калимаи бевосита мо метавонем ба арзишҳои зарраҳои amplification ишора.

Дар ин ҷо чанд намуна бештар доранд.

На ҳамаи хонандагон аз ёд мавод аст, баробар оддӣ. Мо савол ба каломи осон тањдид мекунанд. Дар хотир доред, (ки чӣ тавр?) Оддӣ. Дар ин ҳукм, калимаи аст, танҳо як лаҳҷаи.

Акнун пешниҳоди сохтмони то ки калима фақат метавонад саволи таваккал накунем.

Танҳо бениҳоят мушкил ба ёд маводи нав.

Дар ин ҳукм, ба калима фақат ҳамчун арзишҳои ҳиссачаи щуввазиёдкунӣ ба маънои амал мекунад.

Дар ин ҷо боз як мисол аст. Дар бораи хонагӣ ман танҳо як соат сарф мекунанд. Дар ин ҳукм, сухани танҳо semantic аст.

Акнун пешниҳоди сохтмони, то ки каломи ҳама буд, масалан, дар ьонишин. Ӯ метарсанд, ҳама чиз буд.